کشف ستاره‌ای که تنها نصف آن منفجر شده است

کشف ستاره‌ای که تنها نصف آن منفجر شده است
کشف ستاره‌ای که تنها نصف آن منفجر شده است
مجله علمی ایلیاد - انفجارات ابرنواخترها انواع مختلفی دارد. ابرنواختر نوع Ia که به‌نام «ابرنواختر گرماهسته‌ای» نیز شناخته می‌شود در سیستم‌های دوگانه رخ می‌دهد. برای اینکه این نوع ابرنواختر ایجاد شود، یکی از دو ستاره در سیستم دوگانه باید کوتوله‌ی سفید باشد. ستاره‌ی دوم نیز معمولاً ستاره‌ی کوچکی مانند خورشید ما است. البته ستاره‌ی دوم در برخی اوقات می‌تواند یک ستاره‌ی غول قرمز نیز باشد. رخ دادن ابرنواختر نوع گرماهسته در واقع سیگنالی است که نشان می‌دهد ستاره‌ی کوتوله‌ی سفید به‌طور کامل از بین رفته است. اکنون ستاره‌شناسان به کمک تلسکوپ هابل ابرنواختری را مشاهده کرده‌اند که در آن، کوتوله‌ی سفید پس از انفجار و ایجاد ابرنواختر، زنده مانده و به‌طور کامل از بین نرفته است.

ابرنواختر «SN 2012Z» در واقع یک ابرنواختر نوع Iax است که کم‌نورتر از ابرنواخترهای مرسوم نوع Ia است. دلیل کم‌نورتر بودن این ابرنواخترها این است که انفجارات ایجاد‌کننده‌ی آن‌ها قدرت کمتری دارد و با سرعت کمتری نیز رخ می‌دهد. برخی از ستاره‌شناسان به همین دلایل این ابرنواخترها را ابرنواخترهایی می‌دانند که در تبدیل شدن به یک ابرنواختر کامل ناموفق بوده‌اند. رصدهایی که اخیراً توسط تلسکوپ هابل انجام شده نیز این نظریه را تایید می‌کند.

ابرنواختر SN 2012Z در سال ۲۰۱۲ در کهکشان «NGC1309» کشف شده است. این کهکشان یک کهکشان مارپیچ در فاصله‌ی ۱۰ میلیون سال نوری از زمین و در صورت فلکی نهر است.

رصدهایی که هابل در سال ۲۰۱۳ از کهکشان NGC1309 انجام داد، نشان می‌دهد که برخی از ستاره‌هایی که در گذشته رصد شده بودند، منفجر شده‌اند. آنالیز این داده‌ها برای اولین بار نشان داد که چه ستاره‌ای تبدیل به ابرنواختر SN 2012Z شده است.

آنالیزها نشان داد که ستاره‌ی ایجادکننده‌ی ابرنواختر، پس از ایجاد ابرنواختر نه تنها از بین نرفته است، بلکه روشن‌تر نیز شده است. ستاره‌شناسان این نظریه را مطرح کرده‌اند که ستاره‌ی مورد نظر پس از منفجر شدن نصف آن، به حالت پف‌آلود و بزرگ‌تری وارد شده است.

در واقع ابرنواختر کشف شده آنقدر قدرتمند نبوده که همه‌ی مواد موجود در ستاره را به اطراف پراکنده کند و مقداری از مواد مجدداً به جای اولیه خود برگشته‌اند و بقایایی از ستاره بر جای مانده است. در طول زمان ستاره به وضعیت اولیه خود برگشته؛ با این تفاوت که جرم کمتری دارد و حجم آن بیشتر شده است.

دهه‌ها ستاره‌شناسان این تصور را داشته که ابرنواختر نوع گرماهسته زمانی رخ می‌دهد که کوتوله‌ی سفید به اندازه‌ی خاصی برسد که به آن «حد چاندراسخار» گفته می‌شود. این حد حدود ۱.۴ برابر جرم خورشید در نظر گرفته می‌شد. در سال‌های اخیر این نظریه زیر سوال رفته است، زیرا ابرنواخترهایی مشاهده شده‌اند که جرم کمتر از این حد داشته‌اند؛ بنابراین باید محرک دیگری برای ایجاد این نوع ابرنواخترها وجود داشته باشد.
مترجمامید محمدی - مجله علمی ایلیاد
مجله ایلیاد رادر اینستاگرام دنبال کنید...مجله ایلیاد رادر تلگرام دنبال کنید...مجله ایلیاد رادر آپارات دنبال کنید...مطالب مشابه● جیمز وب سیاره‌ای مشابه زمین کشف کرد● کشف شهاب‌سنگ‌هایی خارق‌العاده در جنوبگان● اندازه‌ و میزان درخشندگی کهکشان‌ها چه ارتباطی با هم دارند؟● دورترین سیگنالی که از کهکشان‌ها دریافت شده است● چرا کاوش قمر یخی زحل اهمیت دارد؟● کهکشان راه‌شیری چقدر بزرگ است؟● ستاره‌های نوترونی فوق‌سنگین چقدر عمر می‌کنند؟● دنیاهای آبی چگونه سیاراتی هستند؟● چگونه تکنولوژی‌، کلید کشف حیات‌های فرازمینی می‌شود؟● آیا منظومه‌ی شمسی در کیهان بی‌همتاست؟ جدیدترین مطالب● چطور خس‌خس سینه را از بین ببریم؟● حل پازل ۸۰ ساله‌‌ی مرگ کودکان● رژیم غذایی پُرچرب، پُرخوری به همراه دارد● کشف اثرات منفی جدید برای سیگارهای الکترونیکی● چطور بفهمیم که سگمان دچار سکته مغزی شده است؟● آیا تنبیه بدنی کودکان در تربیت آن‌ها موثر است؟● چگونه پانکراتیت حاد را از شرایط مشابه تشخیص متمایز کنیم؟● هسته‌ی داخلی زمین جهت چرخش خود را تغییر داده است● چگونه با ترس از آمپول زدن مقابله کنیم؟● آیا ختنه کردن کار درستی است؟● چگونه لیزر می‌تواند رعد و برق را متوقف کند؟● چطور اگزمای دیشیدروتیک را درمان کنیم؟● دانشمندان با امواج صوت اجسامی را جابه‌جا کردند● چطور دیگران را ببخشیم؟● چطور فرق بین التهاب لوزه‌ی باکتریایی و ویروسی را تشخیص دهیم؟● بهترین خودروهای برقی که در سال ۲۰۲۳ به بازار خواهند آمد● چگونه عوارض جانبی آسپیرین را کاهش دهیم؟● روشی جدید برای ایجاد سرمایش ابداع شد● چطور یخ‌زدگی را درمان کنیم؟● واکسن سرطان بالاخره جواب داد