آیندهی رباتها در افشای رازهای مجرمانه
مجله علمی ایلیاد - آیا کودکان قادر خواهند بود به راحتی و بدون خجالت با رباتها صحبت کنند؟ گروهی در دانشگاه ایالتی میسیسیپی در حال ارائهی این طرح است که در بررسیهای مورد سوءاستفاده قرار گرفتن کودکان، از رباتها برای سوال پرسیدن از کودکان استفاده شود. اما این طرح تمام افراد را متقاعد نساخته است. در موارد سوءاستفاده، اغلب حرفهای کودکان حیاتی است. اما حتی مصاحبهکنندگان ویژهی آموزش دیدهی پلیس نیز بیطرف ماندن در طی مصاحبه با کودکان را دشوار میدانند. این موضوع میتواند منجر به هدایت سوالات و شواهد بد شود، زیرا کودکان میتوانند برای گفتن آنچه که گمان میکنند دیگران مایلند بشوند، بسیار تاثیرپذیر باشند.
این نقض میتواند نتایج زیادی داشته باشد. مصاحبههای بهشکل هدایت شدهی ضعیف میتواند منجر شود که شخصی به جرمی که مرتکب نشده، مجرم شناخته شود یا بچهای به محیط و شرایط مورد سوءاستفاده قرار گرفتن، برگشت داده شود. «سیندی بتل» و «زاچری هنکل» از دانشگاه ایالتی میسیسیپی معنقدند، رباتها میتوانند جبههگیری را کاهش دهند و منجر به نتایج قابل اعتمادتری شوند. بهترین روشهای تمرین شده برای مصاحبهکنندگان پلیس در موارد سوءاستفاده کودکان شامل پرسیدن سوالات نامحدود و خنثی بودن زبان بدن، حالتهای صورت و لحن صدا است. چنین روشهایی کیفیت اطلاعات کسب شده را بهبود میبخشد؛ اما به سختی میشود این روشها را دنبال کرد. گزارشی در سال ۲۰۱۴ در موارد سوءاستفاده جنسی کودکان در بریتانیا، تبعیت پلیس از این موارد را «ضعیف» توصیف کرد.
بتل میگوید: «این روشها کامل نیستند، زیرا بشر کامل نیست.» او و هنکل مطرح میکنند که یک مصاحبهکننده میتواند از راه دور رباتی را کنترل کند که سوالها را میپرسد. در این روش، مصاحبهکنندگان بدون نگرانی در مورد شیوهی بیانشان میتوانند، روی پرسیدن سوالات درست تمرکز کنند. رباتهای پیشرفتهتر آینده ممکن است قادر باشند، کل مکالمه را اداره کنند. بتل اظهار میدارد: «مهم نیست رباتها برای چه شرایطی استفاده میشوند، آنها همیشه این روش را دنبال خواهند کرد.» رباتها همچنین با استفاده از حسگرهایی که برای ثبت حرکت بدن استفاده میشود و به آنها کمک میکند تا بفهمند که آیا کودکان ناراحت یا معذب هستند، میتوانند با روشهایی کودکان را زیر نظر بگیرند که مصاحبهکنندهها نمیتواند.
به علاوه شواهدی وجود دارد که نشان میدهد کودکان میتوانند راحت حرف خود را به رباتها بزنند. در مطالعهای، کودکان همانقدر مایل بودند رازی را با رباتی در میان بگذارند که میخواستند با یک انسان در میان بگذارند. در مطالعهای دیگر، کودکان بیشتر مشتاق بودند تا جزئیاتی در مورد تهدید و قلدری کردن با رباتها در میان بگذارند. ممکن است این روش همیشه روش مناسبی نباشد. هنکل میگوید: «خطر فریب خوردن کودکان در مورد اطلاعاتی وجود دارد که کودکان نمیخواهند فاش سازند.» مدارک به دست آمده از طریق نیرنگ و فریب غیرقابل قبول خواهد بود، پس مهم است که کودکان بدانند مکالمهشان با ربات با مقامات در میان گذاشته خواهد شد.
یکی از بزرگترین موانع میتواند این باشد که رباتها سهواً گفتن داستانهای خلاقانه را تشویق کنند. هنکل میگوید: «اتاقهای مصاحبه معمولاً بسیار ساده هستند؛ زیرا در غیر این صورت، مردم بیشتر داستانهایشان را زینت میدهند. ما نمیدانیم که آیا ربات میتواند اثر مشابهی داشته باشد یا خیر؟ ممکن است بچهها واقعاً بخواهند صحبتشان را با ربات ادامه دهند، پس میتوانند به منظور ادامه دادن آن، چیزهایی بگویند که صحت ندارد.» بتل و هنکل طرحشان را اخیراً در کنفرانسی روی ارتباط متقابل ربات با انسان در وین اتریش، ارائه دادند.
«مایکل لمب» از دانشگاه کمبریج متقاعد نشده که در مصاحبه با کودکان، رباتها بهتر از مصاحبهکنندگان انسان عمل خواهند کرد. تحقیق او روی گرفتن اطلاعات با کیفیت بالا از کودکان با ایجاد رابطهای انسانی اما غیرالقاگر طی مصاحبه تمرکز میکند. او میگوید :«من تردید دارم که استفاده از رباتها برای مصاحبه به آسانی قابل دستیابی باشد.» اما «ماریلنا کریاکیدو» از دانشگاه کونتری بریتانیا که مصاحبهکنندههای پلیس را در قبرس آموزش میدهد، بر این باور است که با تحقیق بیشتر، رباتها میتوانند مزایای زیادی داشته باشند. او میگوید: «مصاحبهکنندگان میگویند دشوار است که با کودکانی که مورد سوءاستفاده قرار گرفتهاند، بهصورت رو در رو صحبت کرد. رباتها این مشکل را نخواهند داشت.» این مقاله تحت عنوان «رباتها میتوانند در مصاحبه با کودکان، به پلیس کمک کنند» منتشر شد.
نوشته: تیموتی رِوِل
ترجمه: مینا آذری - مجله علمی ایلیاد