تحولی شگرف در ربات‌های نسل آینده

 

مجله علمی ایلیاد – محققینی از دانشگاه تگزاس در آرلینگتون، پوستی هوشمند اختراع کرده‌اند که به ربات‌ها حساسیتی حتی بیشتر از انسان می‌دهد. پروفسور «زینیپ چلیک بالتر» مهندسی برق از دانشگاه تگزاس، گفت: «هدف اصلی این تحقیق داشتن ربات‌هایی است که در کنار انسان‌ها بهتر کار کنند. در واقع پوست هوشمند از میلیون‌ها حسگر نانوسیم انعطاف‌پذیر تشکیل شده است که قادر است اطلاعات بسیار بیشتری نسبت به پوست انسان دریافت کند. وقتی که این حسگرها سطحی را لمس می‌کنند ربات به‌طور همزمان تمام اطلاعاتی که حسگر می‌فرستند را جمع‌آوری می‌کند.»

چلیک باتلر گفت: «این حسگرهای انعطاف‌پذیر که از نانوسیم‌های اکسید روی ساخته شده‌اند، به‌صورت خودکار شارژ می‌شوند و نیازی به ولتاژ خارجی ندارند. هر کدام از این حسگرها، حدود ۰.۲ میکرون قطر دارند؛ این در حالی است که موی انسان حدود ۴۰ تا ۵۰ میکرون است. علاوه‌ بر این، حسگرهای توسعه یافته به طور کامل در پلی آمیدهای مقاوم در برابر مواد شیمیایی و رطوبت بسته‌بندی شده‌اند که به میزان زیادی قابلیت استفاده در محیط‌های سخت را افزایش می‌دهد. در نتیجه، محصول یک لایه‌ی نازک، انعطاف‌پذیر و خودشارژ شونده است که به عنوان پوست رباتیک یا پروتز کاربرد دارد.

تکنولوژی پوست هوشمند، به ربات‌ها اجازه می‌دهد تا تغییرات درجه‌ی حرارت و تغییرات سطح را حس کنند، به این ترتیب افراد می‌توانند در کنار ربات‌ها احساس امنیت بیشتری داشته باشند. از دیگر برنامه‌های کاربردی ممکن برای آینده، می‌توان به این موارد اشاره کرد؛ پیوند دادن این پوست‌های هوشمند به پروتز تا آن‌ها را قادر به دریافت برخی از احساسات کنند، اعمال این تکنولوژی به دیگر دستگاه‌های پزشکی، پوشاندن لباس یک سرباز جنگی برای شناسایی هر نوع ماده شیمیایی سمی، شناسایی اثر انگشت و ...

چلیک بوتلر گفت: «این حسگرها به‌قدری حساس هستند که اگر آن‌ها یک اثر انگشت خاص را اسکن کند، این تکنولوژی می‌تواند نشان دهد که این اثر انگشت، متعلق به چه شخصی است. به این ترتیب، افراد می‌توانند قادر به شناسایی هویت دیگران شوند.

«تری شولتز»، مدیر مدیریت فناوری در دفتر تحقیقاتی دانشگاه تگزاس، گفت: «این فناوری در بسیاری از بخش‌های تجاری بسیار امیدوارکننده بوده است. ربات‌ها در حال حاضر در همه جا وجود دارند، پس ما می‌توانیم این تکنولوژی را با نسل بعدی ربات‌ها توسعه دهیم تا بتوانند در زمینه‌ی کمک به مردم، بیشتر موثر باشند.» وی افزود که این پروتکل به خوبی با معاعده‌ی استراتژی سلامت و انسان سازگار است. همچنین این پژوهش در قالب مقاله‌ای علمی در سال ۲۰۱۵ در مجله‌ی IEEE Sensors Journal منتشر شد.

 

نوشته: NanoMagazine
ترجمه: علی عمانی – مجله علمی ایلیاد