سلاح‌های لیزری به میدان جنگ می‌آیند

مجله علمی ایلیاد - ارتش ایالات متحده در حال تولید و ساخت تانک‌ها و هواپیماهای بدون سرنشینی است که به سلاح‌های لیزری مسلح خواهند بود. تانک‌های استریکر زرهی موجود، ممکن است به زودی به‌روز شده و به سلاح لیزری مجهز گردند. علاوه بر این، توانایی تولید هواپیماهای بدون سرنشینی تحت عنوان «شکارچی قاتل» نیز به‌زودی فراهم خواهد شد.

وسایل نقلیه و هواپیماهای بدون سرنشین مجهز به لیزر قادر خواهند بود به‌طور خودکار، اهداف و یا مسیرهای لازم را مورد هدف قرار داده و اهدافی با لیزر نامحسوس را که در ارتش کشورهای سراسر جهان به‌طور فزآینده‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرند را غیر فعال کنند؛ در واقع این به‌روز رسانی‌ها، توانایی‌های جنگی ارتش ایالات متحده را به‌طور چشم‌گیری افزایش خواهد داد.

بر طبق گفته افراد آگاه، انتظار می‌‌رود که در چند سال آتی، این سلاح‌های لیزری آماده‌ی به‌کارگیری باشند؛ چرا که ارتش توانسته با موفقیت از آن‌ها برای هدف‌گیری و شلیک به هواپیماهای بدون سرنشین استفاده کند. علاوه بر این، این سلاح‌ها  توانسته‌اند ارتباطات این هواپیماها را به‌خوبی مختل کنند و سیگنال‌های هواپیماهای بدون سرنشین را مخدوش نمایند. کنگره‌ی آمریکا در نظر دارد تا این لیزرها را برای تسریع روند جنگ و مبارزه، در ارتش آمریکا به‌کار گیرد تا این کشور بتواند دشمنان خود را سریع‌تر نابود کند.

 

گزارشی که در ماه فوریه به وسیله‌ی سرویس تحقیقاتی کنگره‌ی ایالات متحده منتشر شد، نشان می‌‌دهد که انرژی این سلاح‌های لیزری، می‌تواند نتیجه‌ی جنگ را به نفع این کشور تغییر دهد. علاوه بر این، این گزارش نشان می‌دهد که سیستم‌های لیزری می‌توانند هم به‌عنوان یک حسگر و هم یک سلاح به‌کار گرفته شوند، در نتیجه زمان شلیک به چند ثانیه کاهش می‌‌یابد. این بدان معنی است که سیستم سلاح‌های لیزری ایالات متحده قبل از اینکه دشمن بتواند واکنشی نشان دهد، چندین هدف را مورد حمله قرار خواهد داد.

ژنرال «داینامیک لند» گفته است که ممکن است لیزرها برای مناطق شلوغ مناسب باشند، چرا که آن‌ها می‌‌توانند تهدیدات را شناسایی و تنها آن‌ها را هدف قرار دهند. این سلاح‌ها برای محیط شهری کاربرد دارند؛ زیرا می‌‌توانند دشمن و یا آرپی‌جی را شناسایی کرده و نابود کنند. اما در حال حاضر، ارتش تصمیم دارد تا آزمایش‌های لیزری جدید خود را ادامه دهد تا اطمینان حاصل کند که آن‌ها در طی چند سال آینده آماده‌ی استفاده خواهند بود.

نوشته: دن روبیتسکی
ترجمه: سهیلا دوست‌پژوه – مجله علمی ایلیاد