اتمسفر زمین در آینده چه وضعیتی خواهد داشت؟
کشفی شگفت‌انگیز از سرنخی برای حیات در سیارات دیگر
امیدها برای موفقیت «مول» در مریخ
چرا برخی از باکتری‌ها، ما را مسموم می‌کنند؟
تاثیر شیوع کرونا، بر کارایی سلول‌های خورشیدی
زمین چگونه میدان مغناطیسی خود را حفظ می‌کند؟
دمای هاله‌ی کهکشان راه‌شیری چقدر است؟
سرعت در هوا با سرعت روی زمین چه تفاوتی دارد؟
تولید ماسکی که خاصیت ضدویروسی دارد
راهی جدید برای تصفیه آب
کشف تازه‌ی تلسکوپ فضایی هابل
آیا می‌توان به هوش‌مصنوعی فیزیک یاد داد؟
ساخت کوچک‌ترین لیزر نیمه‌هادی جهان
جهان دقیقاً چند سال سن دارد؟
کشف ماده‌ای مرموز بر روی ماه
استرالیای رنگارنگ از فضا
چرا زعفران از طلا گران‌تر است؟
نمای نزدیک از سطح سیارکِ بنو
عاملی مهم در ایجاد بیماری آلزایمر
چگونه حیات اولیه بر روی زمین به‌وجود آمد؟
کشف بی‌سابقه‌ی منظومه‌ای سیاره‌ای
حبوبات شما را در برابر بیماری قلبی محافظت می‌کند
چگونه یک سیاه‌چاله می‌تواند کهکشان میزبان خود را نابود کند؟
آیا پارکینسون درمانی دائمی دارد؟
آیا کوری ناشی از دیابت، درمانی دارد؟
تولید گوشت و لبنیات، اتمسفر زمین را آلوده می‌کند
چرا ما ناشناخته‌ها را به یک عامل بیرونی نسبت می‌دهیم؟
گرمایش شدید سرزمین جنوبگان
استفاده از نیروی مافوق صوت، برای از بین بردن سنگ کلیه
دنباله‌دار اطلس دوباره خبرساز شد

ساخت ماده‌ای که می‌تواند آسیب‌های مغزی را درمان می‌کند

مجله علمی ایلیاد - دانشمندان برای ترمیم آسیب‌های ناشی از ضربه‌ی مغزی، ماده‌ای ژلاتینی ساخته‌اند، که دارای خواص درمانی برای آسیب‌دیدگان از ناحیه‌ی سَر، بر اثر تصادفات رانندگی، سقوط و یا تیراندازی است. این ماده توسط دکتر نینگ ژانگ در دانشگاه کارولینای جنوبی ساخته شده است. این ماده‌ی ژلاتینی به شکل مایع در ناحیه‌ی آسیب‌دیده تزریق و باعث تحریک و رشد سلول‌های بنیادی آن ناحیه می‌شود.
 
بازسازی آسیب‌های مغزی بسیار مشکل است؛ زیرا بافت آسیب‌دیده متورم شده و می‌تواند منجر به صدمات بیشتری به سلول‌ها شود. تا کنون روش‌های درمانی، سعی در کم کردن آسیب ثانویه به وسیله کاهش دما یا کاهش فشار در منطقه آسیب دیده داشته‌اند. با این حال، این روش‌ها اغلب تأثیر چندانی ندارند.
 
اخیراً دانشمندان نظریه‌ی پیوند زدن سلول‌های مغز، به ناحیه مجروح شده، برای بازسازی بافت آسیب‌دیده را مطرح نموده‌اند. این روش تاکنون در مورد درمان آسیب‌های مغزی نتایج محدودی داشته است. سلول‌های اهدایی اغلب موفق به رشد و یا تحریک عمل بازسازی در ناحیه آسیب‌دیده نشده‌اند، که احتمالاً به دلیل التهاب و زخم در آن ناحیه است.
 
ناحیه‌ی آسیب‌دیده، به طور معمول دارای محدودیت زیادی به لحاظ خون‌رسانی است، که مانع از دریافت مواد مغذی مورد نیاز سلول‌های بنیادی می‌گردد.
 
با این حال ماده ژلاتینی دکتر ژانگ می‌تواند برای تحریک فرآیندهای مختلف زیستی در ناحیه آسیب دیده، با مواد شیمیایی مختلف غنی‌سازی شود. در تحقیقات قبلی بر روی موش‌ها وی توانست با استفاده از این ماده به بازسازی مجدد و کامل جریان خون در منطقه آسیب دیده مغز کمک کند، که این موضوع، محیط رشد بهتری را برای سلول‌های اهدائی فراهم می‌سازد.
 
دکتر ژانگ در تحقیقات بعدی، ماده‌ی ژلاتینی را با سلول‌های بنیادی نابالغ و همچنین مواد شیمیایی که سلول‌های بالغ برای تکامل به آن نیاز دارند، غنی‌سازی کرد. موش‌ها پس از گذشت هشت هفته و استفاده از این ترکیب برای درمان، علائم حاکی از بهبودی را نشان دادند.
 
ماده ژلاتینی جدید می‌تواند بیماران را در مراحل مختلف آسیب، درمان کند و انتظار می‌رود در مدت سه سال آینده برای آزمایش بر روی انسان آماده شود.
 
نوشته: سندیپ راویندران
ترجمه: مجله علمی ایلیاد
منبع: popsci.com