اثرات بلند مدت آسیب مغزی شدید
مجله علمی ایلیاد - محققان در بیمارستان کودکان سينسيناتى به اثرات بلندمدت آسیب مغزی شدید دست یافتند که بر این اساس، آسیب مغزی شدید در کودکان میتواند پس از چند سال اثرات پایداری برجای بگذارد. هر ساله ۶۳۰،۰۰۰ کودک و نوجوان در آمریکا به خاطر آسیب مغزی شدید یا همان TBI در اتاقهای اضطراری مورد درمان قرار میگیرند.
بر اساس این مطالعه که در نشست سالانهی انجمن طب آکادمیک لاسوگاس ارائه شد، بیمارانی که از آسیبهای مغزی متوسط رنج میبرند، از احتمال دو برابری گسترش مشکلات تمرکز حواس برخوردار خواهند بود. این نکته زمانی مشخص شد که بیماران، هفت سال پس از آسیب معاینه شدند. همچنین، تحقیقات حاکی از آن است که کودکان مبتلا به TBI شدید پنج برابر بیشتر در مقایسه با کودکان بدون TBI در معرض ابتلا به ADHD ثانویه قرار دارند.
محققان دریافتند که عواملی از قبیل ایفای نقش پدر و مادری و محیط خانواده، اثر قابل توجهی بر بهبود و احیای سلامت دارند. کودکان دارای TBI شدید در محیطهای بهینه اثرات کمتری در رابطه با آسیبهایشان بروز میدهند. اما کودکانی با آسیبهای ملایمتر که در خانههای پُر هرجومرج و نامناسب زندگی میکنند، با مشکلات پایداری دست و پنجه نرم میکنند.
بر طبق یکی دیگر از یافتههای این مطالعه، واکنش زود خانواده نقش پر رنگی بر پیامدهای بلند مدت دارد و کودکان زیادی عملکرد بسیار خوبی پس از آسیب مغزی بر جای میگذارند؛ محققان در بیمارستان کودکان سينسيناتيى یک سری پژوهش با هدف بررسی اقدامات و درمانهای مرتبط با کودکان دارای TBI انجام دادهاند.
آنان برنامهای مبتنی بر وب هم طراحی کردهاند که آموزشهای خانواده محور در حل مسئله، برقراری ارتباط و خود تنظيمى را در اختیار عموم قرار میدهد؛ این کار در کاهش مشکلات رفتاری و سوء عملکرد اجرایی در کودکان آسیب مغزی شدید موثر بوده است. محققان به پژوهشهای خود برای شناسایی ژنهای ضروری برای احیای سلامت، پس از بروز TBI و نحوهی برهمکنش این ژنها با عوامل محیطی تاثیرگذار در فرآیند بهبود و احیا ادامه میدهند.
نوشته: امی والاس
ترجمه: مجله علمی ایلیاد