نانوذرات پرتوزای کربن در برگشتپذیری سلولهای سرطانی مؤثر هستند!
مجله علمی ایلیاد - گروهی از محققین برای اولین بار نشان دادند که نانوذرات پرتوزای کربن می توانند با استفاده از خصوصیات نوری خود برگشتپذیری سلولهای سرطانی را رقم بزنند. برای اولین بار از ذرات ریز کربن برای عکسبرداری سلولی و ردگیری داروها، شامل روشهای اسپکتروسکوپی نوری و لرزشی مانند فلوئورسنس، رامان و عکسبرداریِ چندطیفی، استفاده شده است. محققین دانشگاه ایلینوی برای اولین بار نشان دادهاند که نانوذرات پرتوزای کربن میتوانند با استفاده از خصوصیات نوری خود، برگشتپذیری را در سلولهای سرطانی رقم بزنند.
«دیپانجان پان»، دانشیار مهندسی زیستی و نویسندهی اصلی مقاله میگوید: «یکی از بزرگترین مزایای این مواد، حساسیت نوری ذاتی شدید آنها، بدون نیاز به تحریک اضافی نوری و مادهی نورانیکنندهی شیمیایی است. ما با استفاده از سطوح شیمیایی در اندازههای نانو، ماسک مولکولی ساختیم تا به کمک آن تشعشعات را خاموش کنیم و سپس به صورت انتخابی، ماسک را کنار بزنیم و مجدداً تشعشع را در محل دلخواه داشته باشیم.»
پان اضافه میکند: «استفاده از ذرات کربن برای پرتودهی به سلولهای انسانی، روش جدیدی نیست. در واقع آزمایشگاه من و گروههای دیگری در سراسر دنیا نشان دادهاند که این ذرات ریز طبقهی منحصربهفردی از مواد پرتوزا هستند که سازگاری زیستی بالایی دارند، قابلیت بازیافت دارند و به نسبت مواد پرتوزای متداول، مانند ذرات کوانتوم، دسترسی نسبتاً آسانی برای آنالیز در مقیاسهای بزرگ دارند.» همانطور که در مقاله شرح داده شده است، کل فرآیند کاملاً تحت کنترل است و میتوان در سلولی زنده آن را تحت نظر داشت. این مقاله در مجلهی American Chemical Society چاپ شده است.
پان میگوید: «ما میتوانیم این روش را برای مقاصد درون سلولی نیز با استفاده از پرتوهای نوری در سلولهای پستانداران در آزمایشگاه استفاده کنیم. ذرات کربن که هر کدام قطر کمتر از ۵۰ نانومتر دارند، از «گیاه آگاو» بدست آمدهاند و بسیار درخشان هستند. بررسی تغییرات شیمیایی در مقیاس نانو، درک مکانیکی دربارهی منشأ درخشش کربن را افزایش میدهد و ثابت میکند که این درخشش، در واقع پدیدهای سطحی است. این پدیده میتواند با استفاده از واکنش شیمیایی معکوس یونی، خاموش و روشن شود. این نتایج میتوانند اساسی برای طراحی مواد پایه کربنی جدید و مناسب برای عکسبرداریهای درون سلولی و کاوش دربارهی عملکرد و طبیعت فرآیندهای بیولوژیکی باشد.»
نوشته: ریک کابتز
ترجمه: امید محمدی - مجله علمی ایلیاد