دیدگاه داروین در مورد ارگاسم زنان

 

مجله علمی ایلیاد - مطالعه‌ای جدید توضیحات جالبی برای یکی از ماندگارترین رازهای زیست‌شناسی انسان ارائه داده است؛ اُرگاسم زنان.

طرف مردانه‌ی این معادله بسیار راحت است؛ اگر رابطه‌ی جنسی در مردان حس خوبی ایجاد کند، آن‌ها بیشتر به این سمت خواهند رفت. برای مردان، قصد رفتن به سمت ارضای این غریزه‌ی انسانی را می‌توان با لذت‌بخش بودن انزال توضیح داد. به هر حال، برای زنان موفقیت در تولید مثل، ربطی به ارگاسم ندارد. 

در مقاله‌ای که در مجله‌ی Journal of Experimental Zoology چاپ شده است، محققین دانشگاه ییل و بیمارستان کودکان سینسیناتی، بر روی چارچوب تکاملی پیشنهادی توسط «چارلز داروین» کار کرده‌اند تا بتوانند منشأ ارگاسم زنان را توضیح دهند. 

آن‌ها می‌گویند که هورمون‌های آزاد شده در حین ارگاسم، به‌خصوص پرولاکتین و اوکسیتوسین، با هورمون‌هایی که در گونه‌های دیگر حیوانات ماده آزاد می‌شود، یکسان است و اشاره دارد که جنس‌ ماده شروع به تخمک‌گذاری خواهد کرد. انسان‌ها «تخمک‌گذاران خودی» محسوب می‌شوند؛ چرا که زنان ماهانه یک عدد تخمک آزاد می‌کنند. تعدادی از گونه‌های پستانداران، مخصوصاً آن‌هایی که از دیگر گروه‌های هم‌نوع خود جدا افتاده اند را «تخمک گذاران القایی» می‌نامند؛ بدین معنی که آن‌ها تنها قبل از شروع نزدیکی تخمک آزاد می‌کنند و این آزاد شدن تخمک یا در پاسخ به هورمون‌های آزاد شده در بدن جنس ماده و یا نتیجه‌ی مستقیم نزدیکی با جنس مخالف است.

محققین، مجله‌های زیست‌شناسی را به دقت بررسی کردند تا بتوانند درخت تکامل پستانداران را از ابتدا مورد بازبینی قرار دهند و دریافتند که تخمک‌گذاری القایی قبل از تخمک‌گذاری خودبه‌خودی وجود داشته است. تخمک‌گذاری خودبه‌خودی در ۷۵ میلیون سال پیش در تعداد کمتری از پستانداران وجود داشته است. درون واژن پستانداران اولیه که به تحریک‌های جنسی برای تخمک‌‌گذاری متکی بوده‌اند، یک «کلیتوریس» توسعه یافته وجود دارد. به هر حال، در پستاندارانی که سیکل‌های تخمک گذاری منظم دارند، مانند انسان، کلیتوریس به بیرون از کانال واژن مهاجرت کرده است و نقش تحریک‌کنندگی آن کاهش یافته است. این یافته با این نظریه که برای عمل تخمک‌گذاری به ارگاسم نیازی نیست، سازگاری دارد. 

بنا به گفته‌ی محققین، امروزه ارگاسم زنان نتیجه‌ی لذت بخشی از فرآیند قدیمی تولید مثل است. در حالی که ریشه‌ی ارگاسم زنان بدیهی به نظر می‌رسد؛ دلیل این که این موضوع امروزه هنوز باقی مانده است، کمتر مشخص است. مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۰ انجام شد که نشان داده است، کمی بیشتر از یک‌سوم زنان در آخرین باری که نزدیکی داشته‌اند، ارگاسم را تجربه کرده‌اند. با این حال، حتی اگرچه این موضوع برای ادامه‌ی نسل بشر ضروری نیست، بدین معنی نیست که دنبال کردن این موضوع، بی‌نتیجه است.

نظریه‌ی غالب بر این عقیده است که ارگاسم زنان محصول جانبی ارضای مردان است، همچنان‌که کلیتوریس و آلت جنسی مردان هر دو از بافت یکسان جنینی به‌وجود آمده‌اند. خیلی از مردم فکر می‌کنند که ارگاسم زنان باعث تهییج زنان برای بی‌قیدی می‌شود؛ بدین معنی که یک زن با مردان بیشتری هم‌بستر شده و در زمان متولد شدن بچه‌ی وی، مراقبان بیشتری خواهد داشت. اما نظر دانشمندان این است که ارگاسم می‌تواند ما را به سمت جهت مخالف هدایت کند و برخی از محققین فکر می‌کنند که ارگاسم با متقاعد کردن ما به ماندن در کنار یکدیگر و لذت بردن، باعث مستحکم شدن پیوند زوجین می‌شود.