هوشیاری یا توهم! کدام حالت مغز را میپسندید؟

مجله علمی ایلیاد - افرادی که داروهای توهمزا مصرف میکنند، معمولاً بینش عمیقی در حالت وجودیشان تجربه کردهاند. اکنون دانشمندان برای اولین بار ثابت کردهاند که این داروها میتوانند مصرفکنندگان را در وضعیت بهتری از هوشیاری قرار دهند. این مطالعه که در مجلهی Scientific Reports به چاپ رسیده، نشان داده است افرادی که LSD، کتامین و یا سیلوسیبین مصرف کردهاند، تنوع سیگنالهای عصبی بیشتری داشتهاند. دکتر «رابین کاهارت هریس» بهعنوان نویسندهی همکار این پژوهش گفته است: «یافتههای مطالعهی حاضر کمک میکند تا بفهمیم چه اتفاقاتی در مغز افرادی که داروهای توهمزا مصرف کردهاند و هوشیاری آنها بالاتر رفته است، میافتد. مردم معمولاً گزارش کردهاند که با مصرف این داروها بینش بیشتری احساس کردهاند. در علمِ درمان وقتی این اتفاق میافتد، میتواند نشان دهندهی نتایج مثبت باشد.»
یکی از راههایی که متخصصان علوم اعصاب برای اندازهگیری میزان هوشیاری استفاده میکنند، این است که تنوع سیگنالهای عصبی فرد را بررسی میکنند. این مورد میزان پیچیدگی فعالیتهای مغز را در زمانهای مشخص ارزیابی میکند و شاخصی ریاضیاتی از سطح هوشیاری ارائه میدهد. بهعنوان مثال، مغزی بیدار به نسبت مغزی خواب دارای تنوع سیگنالهای بیشتری است و نشان میدهد دارای سطح هوشیاری بیشتری است.
وقتی که محققین دانشگاه ساسکس و کالج سلطنتی لندن، تنوع سیگنالهای عصبی داوطلبان مصرفکنندهی یکی از داروهای توهمزا را بررسی کردند، به نتایج شگفتانگیزی دست یافتند. تنوع سیگنالهای مغزی افرادی که دارو مصرف کرده بودند به نسبت افراد بیدار یا هوشیار بیشتر بوده است که نشان میدهد افراد مصرف کنندهی دارو، دارای هوشیاری بیشتری بودهاند.
پروفسور «آنیل ست» از دانشگاه ساسکس میگوید: «همانطور که با اندازهگیری تنوع سیگنال عمومی مشخص شده است، در حالت توهم، فعالیت الکتریکی مغز کمتر قابل پیشبینی است و نیز به نسبت حالت بیداری کمتر یکپارچگی دارد. همچنانکه این اندازهگیری بهعنوان اندازهگیری سطح هوشیاری در نظر گرفته میشود، میتوانیم بگوییم حالت توهم به نسبت حالت عادی دارای سطح هوشیاری بیشتری است. البته این موضوع فقط با توجه به اندازهگیریهای ریاضیاتی خاص به دست آمده است.»
محققین اشاره دارند که این یافتهها به این معنی نیست که افراد مصرفکنندهی این داروها به نسبت افراد معمولی دارای سطح هوشیاری بهتر یا پیشرفتهتری هستند؛ ولی این یافتهها سوالات جالب متعددی را برمیانگیزند. یکی از این سوالات این است که در حالی که هر سه این داروها توهمزا هستند، هر کدام به روشهای مختلف عمل میکنند و نشان میدهد که نتایج بهدست آمده کمتر قابل اعتماد هستند. قبلاً ذکر شده است که استفادهی کنترل شده از این داروها میتواند در درمان بیمایهایی مانند افسردگی مفید باشد. امید است که نتایج بهدست آمده در این مطالعه کمک کند که بفهمیم چگونه میتوان از داروها در مقاصد درمانی استفاده کرد.
نوشته: جاش دیویس
ترجمه: امید محمدی - مجله علمی ایلیاد

