تزریق ویروسی به مغز و کاهش اثرات پارکینسون

 

مجله علمی ایلیاد - به کار بردن ویروس‌ها برای دوباره برنامه دادن به سلول‌های مغزی، می‌تواند راه موثری برای درمان بیماری پارکینسون باشد. افرادی که به این بیماری مبتلا هستند، به دلیل مرگ سلول‌های عصبی که تولید کننده‌ی دوپامین و پیام‌رسان شیمیایی مغز هستند، در کنترل حرکات خود دچار مشکل می‌شوند. اخیراً موضوع پیوند سلول‌های بنیادی و جایگزین کردن آن‌ها با سلول‌های عصبی مُرده در افراد مبتلا به این بیماری مورد مطالعه قرار گرفته است.

اما بافت‌های پیوندی که از بارداری‌های ناموفق به‌دست می‌آید، چندان قابل بهره‌وری نیستند و ممکن است برخی این امر را غیراخلاقی بدانند. افراد گیرنده، باید داروهای ایمنی نیز دریافت کنند. «ارنست آرناز» در موسسه‌ی مارولینسکا استکلهم سوئد، به همراه گروهش راه جدیدی برای جایگزینی سلول‌های عصبی تولیدکننده‌ی دوپامین مُرده، یافته‌اند. آن‌ها ویروسی را به مغز موش‌هایی که تولیدکننده‌های دوپامین‌شان تخریب شده بودند تزریق کردند. این ویروس طوری طراحی شده بود که چهار ژن را به سلول‌های عصبی تولیدکننده دوپامین برای برنامه‌دهی دوباره به آستروسیت‌ها که سلول‌های پشتیبان مغز هستند، منتقل کنند.

آرناز میگوید: «پنج هفته بعد گروه پژوهشی شاهد بهبود حرکات موش‌ها بودند. آن‌ها بهتر راه می‌رفتند و تعادل‌شان را بهتر حفظ می‌کردند. این اولین پژوهشی است که نشان می‌دهد، برنامه دادن به سلول‌های مغزی افراد منجر به چنین پیشرفت‌هایی می‌شود.»

تاثیر ویروس تنها در نقطه‌ای که تزریق انجام شده بود مشاهده شد، استروسیت‌ها نه تنها در نواحی دیگر مغز به دوپامین تبدیل نشده بودند، بلکه هیچ نشانه‌ای از تورم و آثار غیر عادی دیده نشد. این گروه همچنین این چهار ژن را برای تبدیل استروسیت‌های انسان به تولیدکننده‌های دوپامین به‌همان شیوه به‌کار برده است، چنین روشی را برای انسان پیشنهاد می‌کند؛ با این حال، آزنار معتقد است پیش از به‌کارگیری این روش برای انسان، لازم است بررسی‌های دقیق انجام شود و این روش پیشرفته شود. حال این سوال مطرح است که اگر این روش روی مغز افراد سال‌خورده تاثیر بگذارد و سلول‌های دوپامین کافی و واقعی تولید کند، آیا سلول‌های دوپامین پیوند‌زده شده می‌تواند به روش سلول‌های اصلی با مغز ارتباط برقرار کند.
 

نوشته: اندی کوگلان

ترجمه: سوسن زارع - مجله علمی ایلیاد