جونده سرسخت با قابلیت ضد سرطانی خارق العاده
مجله علمی ایلیاد - دانشمندان در حال کشف این موضوع هستند که چگونه موشهای کور برهنه که بیشترین طول عمر را میان جوندگان دارند، در برابر سرطان مقاومت میکنند. کشف این مسئله میتواند منجر به درمان بیماریهای انسان توسط سلولهای بنیادی شود. طبق نتایج بدست آمده از تحقیقات گروههای پژوهشی دانشگاههای هوکایدو و کیوژان، موشهای کور تا ۳۰ سال عمر میکنند، یعنی ۱۰ برابر عمر موشها و تقریباً تمام گروههای مورد آزمایش قرار گرفته، این جاندار هیچ علامتی از سرطان بروز ندادند. ممکن است کشف مکانیزم ضد سرطانی این جانوران، در آینده باعث پیشرفت در درمان بیماریهای انسان شود.
این گروه از بافت پوست موشهای کور نمونهبرداری کردند و به نوعی از سلولهای بنیادی آن به نام «سلولهای پرتوان القایی» یا (ipscs) برنامه دادند. این سلولها مثل سلولهای بنیادی جنینی قابلیت تبدیل شدن به انواع بافتها را در بدن دارند و دانشمندان امیدوارند که با استفاده از آنها بتوانند، به درمان بیماریها بپردازند. بزرگترین مسئله این است که وقتی بدون داشتن تجربه کافی، این سلولها را به حیوانات پیوند زدند مشاهده کردند که این سلولها به تومور تبدیل شدند.
برخلاف آنچه که برای سلولهای پرتوان القایی در دیگر جانوران رخ داد، وقتی سلولهای پرتوان القایی موشهای کور به نمونههای موشهای معمولی که سیستم دفاعی ضعیفی داشتند تزریق شد، هیچ توموری در بدنشان تشکیل نشد. طبق نتایج دیگر پژوهشها، این گروه دریافت که ژن سرکوبگر تومور، به نام «ARF» که به شکل طبیعی در موش معمولی و انسان سرکوب شده، در سلولهای پرتوان القایی موش کور به شکل فعال باقی مانده است.
ضمن آن که این گروه پژوهشی دریافت EARS، ژنی که باعث رشد تومور گونه سلولهای بنیادی اولیهی موش و سلولهای پرتوان القایی میشود، در سلولهای پرتوان القایی موش کور غیرفعال شده است. زمانیکه پژوهشگران ژن ARF را غیر فعال کردند، تومورهای بزرگی در موشها رشد کرد؛ آنگاه ژن EARS را از سلولهای پرتوان القایی موش کور گرفته و به موشها تزریق کردند.
«کیوکو» از دانشگاه هوکایدو معتقد است: «این یافتهها میتواند به پژوهشگران کمک کند که دریابند چطور سلولهای پرتوان القایی میتوانند بدون ایجاد تومور در درمان بیماران مورد استفاده قرار گیرند. علاوه بر آن، پژوهش دربارهی جزییات مکانیزم اصلی مقاومت با سرطان در موشهای کور، میتواند به سلولهای پرتوان القایی غیرتومورزای انسانی با فراهم کردن راههای درمانی سلولی مطمنتر کمک کند.
نوشته: Hokkaido University
ترجمه: سوسن زارع - مجله علمی ایلیاد