آثار استفاده از اسیدهای چرب ترانس
مجله علمی ایلیاد - اسیدهای چرب ترانس یا چربیهای ترانس، معمولاً در مواد غذایی مانند چیپس، کراکر، غذاهای سرخ شده و غذاهای پخته شده وجود دارد. مصرف چربی ترانس، بیشترین عامل بیماریهای قلبی عروقی و علت اصلی مرگ و میر در سراسر جهان است. در سالهای اخیر بعضی از ایالتهای آمریکا مانند نیویورک بهمنظور کاهش مصرف اسیدهای چرب ترانس در رستورانها و دیگر مکانهایی که به عرضه غذا مشغول هستند، قوانینی را تصویب کردهاند. FDA استفاده از روغنهای نیمه هیدروژنه را در هر گونه مواد غذایی از سال ۲۰۱۸ میلادی در سرار کشور ممنوع اعلام کرده است.
دکتر «اریک برانت» و همکارانش تاثیر اسیدهای چرب ترانس را با مقایسه نتایج بر روی مردم ساکن در نیویورک با محدودیت استفاده ازچربیهای ترانس و بدون محدودیت مورد مطالعه قرار دادند. محققان بر روی بیمارانی که در اثر حمله قلبی و سکته مغزی به بیمارستانها مراجعه میکردند متمرکز شدند و با استفاده از دادههای بهدست آمده از وزارت امور خارجه از برآوردهای سلامت و سرشماری بین سال های ۲۰۰۲ و ۲۰۱۳ به نتایجی رسیدهاند.
دادهها نشان دادند که پس از ۳ سال در مناطقی که استفاده از چربیهای ترانس محدود شده بود، نسبت به مناطق مشابه بدون محدودیت میزان سکتههای قلبی و مغزی بهطور چشمگیری کاهش یافته بود؛ میزان کاهش این بیماریها در کل مناطق ۶.۲ درصد بود. برانت گفت: «این تغییر بسیار قابل توجهی است.» فردی که بر روی بیماریهای قلبی عروقی در دانشگاه ییل مطالعه میکند، میگوید: «مطالعات ما نشان میدهد نقش قدرت سیاستهای عمومی در سلامت جامعه و کاهش بیماریهای قلبی عروقی بسیار زیاد است. به حداقل رساندن و یا حذف چربیهای ترانس از رژیم غذایی که برای سلامت قلب و عروق بسیار مضر هستند، میتواند نرخ حملهی قلبی و سکتهی مغزی بهطور قابل ملاحضهای کاهش دهد.»
برانت میگوید: « نتایج این مشاهدات این است که محدودیت استفاده از روغنهای ترانس در تمام مواد غذایی به میزانی که FDA مشخص کرده، میتواند برای جامعه بسیار مفید باشد.» در حال حاضر طبق دستورالعمل FDAمیتوان میزان چربی ترانس در مواد غذایی را تا ۰.۴۹ گرم در هر وعده غذایی را بهعنوان صفر گرم برچسب گذاشت. با مقررات آینده FDA دیگر لازم نیست مردم نگران استفاده از اینگونه مواد غذایی باشند. او گفت: «ممنوعیت استفاده از چربیهای ترانس در سراسر کشور یک پیروزی برای میلیونها نفر از مردم در معرض خطر بیماری های قلبی و عروقی است.» این مطالعه در مجلهی JAMA منتشر شده است.
نوشته: زیبا کاشف
ترجمه: عاطفه عمانی - مجله علمی ایلیاد