آلودگی هوا و آسیب به DNA
مجله علمی ایلیاد - بر اساس مطالعهای که در مجلهی Occupational and Environmental Medicine منتشر شده است کودکان و نوجوانانی که در معرض میزان زیادی از آلودگی ناشی از ترافیک هستند دچار نوع خاصی از آسیب به DNA به نام «کوتاه شدن تلومر» میشوند. بر اساس تحقیقات اولیهی دکتر «جان بالمز» و همکارانش از دانشگاه برکلی کالیفرنیا، افراد کم سن و سالی که آسم دارند نیز نشانههای کوتاه شدن تلومر را دارند. آنها در مقالهشان نوشتهاند: «نتایج ما پیشنهاد میدهند که طول تلومر ممکن است پتانسیل استفاده بهعنوان نشانگر آسیب به DNA به سبب تماسهای محیطی و التهاب مزمن را داشته باشد.»
این مطالعه شامل ۱۴ کودک و بزرگسال ساکن در فرزنو، کالیفرنیا بود که دومین شهر آلودهی ایالات متحده است. محققان ارتباط بین هیدروکربنهای آروماتیک چندحلقهای «PAHs» که آلودگی هوای پدید آمده به سبب اگزوز خودروها است و کوتاه شدن تلومرها که نوعی آسیب DNA را ارزیابی کردند. با افزایش قرارگیری در معرض PAHsها، طول تلومر بهصورت خطی کاهش یافت؛ کودکان و نوجوانانی که آسم داشتند بیش از آنان که این عارضه را نداشتند در معرض سطوح بالای PAH قرار گرفته بودند. ارتباط میان سطح PAH و کوتاه شدن تلومر پس از تنظیم آسم و عوامل دیگر مثل سن، جنس، قومیت و نژاد مرتبط با طول تلومر، همچنان باقی ماند.
این مطالعه شواهدی مبنی بر تاثیر آلودگی هوا در ایجاد استرس اکسیداتیو که میتواند به لیپیدها، پروتئینها و DNA آسیب وارد کند، اضافه میکند. محققان پیشنهاد میدهند که کودکان ممکن است قوانین کوتاهسازی تلومر متفاوتی با بزرگسالان داشته باشند و به همین دلیل در برابر تاثیرات آلودگی هوا آسیبپذیرتر باشند. دکتر بالمز و نویسندگان همکار میگویند: «دانش بیشتر در مورد تاثیر آلودگی هوا در سطح ملکولی برای طراحی سیاستها و مداخلات موثرتر ضروری است.» با تحقیقات بیشتر میتوان از تلومر بهعنوان نشانگر جدیدی برای بازتاب تاثیرات سطح ملکولی قرارگیری در معرض آلودگی هوا استفاده کرد. همچنین ممکن است تلومرها درک ما از تاثیر قرارگیری در معرض آلودگی هوا بر روی سلامتی انسان را بهبود ببخشند.
نوشته: Occupational and Environmental Medicine
ترجمه: معصومه رحیمی
ترجمه: معصومه رحیمی