میراث مشترک جنوب مدیترانه
مجله علمی ایلیاد - «آلسیو بواتینی» انسانشناس گفت: «مطالعهی جداگانهی زبان و فرهنگ ایتالیا برای درک تاریخچه و جمعیتشناسیمان حائز اهمیت است.» مطالعهی ژنومی، میراث ژنتیکی مشترکی را در سراسر جنوب مدیترانه کشف کرده که از مرزهای جغرافیایی و ملی ایتالیا تا قبرس امتداد دارد. محققان دانشگاه بولونیا در حین ردیابی اصل و نسب ژنتیکی جمعیتهای مدرن سیسیل و جنوب ایتالیا، نشانگرهای ژنومی با تراکم بالایی را کشف کردند که به مردم مناطق ساحلی جنوب اروپا تعلق داشتند. محقق ارشد «استفانیا سارنو» به خبرگزاریها گفت: «این اصل و نسب مشترک احتمالاً به زمانهای ماقبل تاریخ بر میگردد که در نتیجهی امواج متعدد مهاجرت ایجاد شده است؛ اوج این مهاجرتها به عصر برنز و نوسنگی بر میگردد.»
مطالعات ژنومی در اروپا قبلأ اهمیت مهاجرتِ شرق-غرب را از استپ آسیایی نشان دادهاند. محققان بر این باورند که مهاجران عصر برنز از مراتع بین دریای سیاه و دریای خزر به بیشترِ جمعیت اروپا کمک کردهاند و اجداد زبانهای هندی-اروپایی در این قاره را تشکیل دادهاند. جالب است که نشانگرهای ژنِ مهاجرت استپ آسیایی غالبأ در میان مردم جنوب مدیترانه غایب هستند. محققی بهنام «چیارا باربیری» گفت: «این نتایج ژنومی جدید از مدیترانه فصل جدیدی از مطالعات بر روی حرکات ماقبل تاریخ، یعنی قبل از انتشار مشخصترین خانوادهی زبانی در اروپا را باز میکنند. گسترش این زبانها در مناطق جنوبی که امروزه زبانهای هندی-اروپایی مثل ایتالیایی، یونانی و آلبانیایی در آنجا بهکار میروند، فقط با توجه به نقشی که استپ ایفا کرده قابل توضیح نیست.»
محققان تصمیم گرفتند منشأ بسته های منحصربهفرد ناهنجاریهای قومی را در سراسر مدیترانه توضیح دهند، مثل جوامعی در ایتالیا که به زبان ایتالیایی صحبت نمیکردند؛ اما ردیابی جریان مادهی ژنتیکی جدید در جنوب مدیترانه ارتباطات گستردهتری را کشف کرد. «آلسیو بواتینی»، متخصص ژنتیک و انسانشناس از دانشگاه بولونیا گفت: «مطالعهی جداگانهی زبان و فرهنگ ایتالیا برای درک تاریخچه و جمعیتشناسیمان حائز اهمیت است. نمونههای جوامع جنوب ایتالیا که به زبان آلبانیایی و یونانی صحبت میکنند اطلاعاتی را دربارهی این هویتهای فرهنگی و زبانی ارائه میدهد.»
«دیوید پتنر»، استاد انسانشناسی در دانشگاه بولونیا گفت: «به طور کلی، این مطالعه نشان میدهد که دیدگاههای ژنتیکی و فرهنگی چگونه میتوانند دانش ما از دینامیک پیچیدهی میراث مدیترانهای، به ویژه در بافت مخلوط جغرافیایی و زمانی را بالا ببرند.» محققان یافتههای خود را در مجلهی Scientific Reports منتشر کردند.
نوشته: بروکس های
ترجمه: سحر اللهوردی – مجله علمی ایلیاد
ترجمه: سحر اللهوردی – مجله علمی ایلیاد