شناسایی نخستین مراحل بیماری آلزایمر

مجله علمی ایلیاد - به گزارش محققان، افزایش میزان پلاکهای آميلوئيد یا همان نشاستهای در مغز از نخستین علائم بیماری آلزایمر بهشمار میرود. این مطالعه در دانشگاه کالیفرنیاى جنوبی به انجام رسید. محققان دانشکدهی پزشکی کِک، با تجزیه و تحلیل دادههای جمعآوری شده در طول ده سال به این نتیجه رسیدند که افزایش میزان پلاکهای آميلوئيد میتواند حاکی از اولین مراحل بیماری آلزایمر باشد. آميلوئيد در عملکرد شناختی عادی نقش دارد. این مقاله که در ۱۳ ژوئن در مجله JAMA منتشر شد، میزان آميلوئيد ۴۴۵ فرد آمریکایی و کانادایی را از طریق اسکنهای «توپوگرافی انتشار پوزیترون» یا «PET» را بررسی کرده است. این افراد به لحاظ شناختی در حالت عادی به سر می برند.
تقریبا ۲۴۲ نفر از شرکتکنندگان دارای میزان آميلوئيد عادی بوده و ۲۰۲ نفر هم با آميلوئيد زیاد مواجه بودند. بنا به یافتههای محققان، گروهی که آميلوئيد بالایی داشت، مُسنتر بوده و سطح تحصیلات پایینتری داشتند. این گروه از افراد یک نسخهی اضافه از ژن «ApoE4» را نیز در بدنشان داشتند که بر احتمال توسعهی بیماری آلزایمر دامن میزند. «پائول آيسن»، مدیر مؤسسهی تحقیقات درمان بیماری آلزایمر USC در دانشکده پزشکی کِک طی مصاحبهی خبری خاطر نشان کرد: «برای اینکه بیشترین تاثیر بر بیماری اعمال شود، باید در مقابل آميلوئيد ایستاده و مداخله کنیم. این مطالعه میتواند گام بزرگی به سمت این ایده باشد که بالا بودن میزان آميلوئيد از جمله نخستین نشانههای بیماری آلزایمر است.»
افزایش تولید آمیلوئید با بالا رفتن سن، محدودیت دفع آن از مغز و افزایش ورود آن از خون به مغز، همگی باعث تجمع آن در مغز تهنشین میشوند. هم چنین تصور میشود که ساخت آمیلوئید، اجازه میدهد تا کلافههای عصبی رشتهای نیز در داخل سلول ایجاد شوند. آميلوئيد موجود در مغز به کلسترول خون شباهت دارد؛ زیرا هر دو علائمی هشدار دهنده از بیماری آلزایمر یا حمله قلبی هستند. محققان دریافتند که دورهی پیری به همراه میزان بالای پلاکهای آميلوئيد میتواند بیشتر از مرحله زوال عقلی بیماری طول بکشد.
به گزارش آلسن، یک نفر از هر سه نفر بالای ۶۵ سال دارای میزان زیادی از پلاکهای آميلوئيد در مغزش است که موجب بروز علائم بیماری آلزایمر در طی ده سال می شود. محققان بر این باورند که باید مطالعات بیشتری قبل از بروز علائم بیماری آلزایمر در افراد انجام دهند. دلیل عدم کارساز بودن بسیاری از داروهای قوی تا به امروز این است که این داروها زمانی در مرحلهی پایانی بیماری دخالت میکنند که دیگر کار از کار گذشته و خیلی دیر است. باید زمانی نسبت به تجویز دارو اقدام کرد که مغز در حال کارکرد خوب و عادی خودش است و علائمی از بیماری در فرد مشاهده نمیشود.
نوشته: امی والاس
ترجمه: منصور نقیلو - مجله علمی ایلیاد
ترجمه: منصور نقیلو - مجله علمی ایلیاد

