پیشگیری از خودکشی؛ کیفیت یا کمیت!

 

مجله علمی ایلیاد - مطالعه انجام شده در دانشگاه شیکاگو و دانشگاه کلمبیا حکايت از آن دارد که کیفیت درمان‌های روانی در کاهش خطر خودکشی نقش دارد؛ نه تعداد بیماران بستری شده. محققان دانشگاه شیکاگو تاکید می‌کنند که کیفیت درمان‌های روانی باید مهم‌تر از تعداد بیماران بستری شده برای پیشگیری از خودکشی باشد. تحقیقات این محققان یکی از مطالعات قبلی این ادعا را که کاهش تعداد بیماران بستری شده در بیمارستان‌های روانی آمریکا در سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۳ میلادی با افزایش نرخ خودکشی ارتباط دارد، رد می‌کند.

«رابرت گيبونز»، استاد دانشکده پزشکی و علوم بهداشت و سلامت عمومی در طی مصاحبه خبری اعلام کرد: «اگر افزایش تخت‌های بیمارستان به همین سادگی منجر به کاهش خودکشی می‌شد، عالی بود؛ ولی چنین چیزی دور از واقعیت است. شما با انجام تحلیل‌های آماری ساده‌انگارانه، کانون توجهات را به سمت دیگری می بريد که می‌تواند باعث کاهش خطر خودکشی شود. از دیدگاه شما این راه حل درمانی ساده هیچ تاثیری نخواهد داشت.» 

در بررسی‌های قبلی، دو مجموعه داده مقایسه شدند. ماحصل این کار، پی بردن به رابطه‌ای معکوس میان نرخ خودکشی و تعداد تخت‌ها در واحدهای بستری روانی بود. لذا با کاهش تعداد تخت‌ها، نرخ خودکشی افزایش پیدا کرد. مطالعه‌ی جدید منتشر شده در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۷ از مدل رگرسيونی برای تفکیک هر ایالت به لحاظ نرخ خودکشی در بازه‌ای یکسان استفاده کرده است. بر این اساس، هیچ رابطه‌ی معناداری میان نرخ خودکشی و تعداد تخت‌ها در واحدهای بستری روانی یافت نشد. 

گيبونز خاطر نشان کرد: «باید شیوه‌های درمانی بهتری به‌کار گرفته شود. باید افراد در معرض خطر را شناسایی کرد؛ بزرگی خطر را اندازه گرفت و درمان‌های مبتنی بر شواهد مستدلی برای افراد در نظر گرفت. پس این نتیجه حاصل می‌شود که کیفیت مراحل درمان مهمتر از کمیت تخت‌های بیمارستان روانی است. توصیه محققان به سیاست‌گذاران مراقبت‌های پزشکی این است که بر نحوه‌ی استفاده از تخت‌های روانی موجود توجه داشته باشند. به گزارش آنان، خطر خودکشی با تشخیص صحیح و درمان افسردگی ارتباط دارد.

 

نوشته: امی والاس
ترجمه: منصور نقی‌لو - مجله علمی ایلیاد