مبارزه با سلولهای سرطانی با کمک ایریدیوم
مجله علمی ایلیاد - گروهی بینالمللی از دانشمندان ثابت کردند که میتوان از ایریدیوم که فلزی انتقالی بسیار سخت و نقرهای یا سفید رنگ از گروه پلاتین است، برای کُشتن سلولهای سرطانی استفاده کرد، یعنی میتوان آنرا با نسخهی کشندهی اکسیژن پُر کرد، بدون اینکه به بافت سالم آسیب وارد شود. این مطالعه در مجلهی Angewandte Chemie منتشر شده است.
یکی از نویسندگان، پروفسور «پیتر سادلر» از دانشگاه وارویک انگلیس گفت: «پلاتین فلزی با ارزش از قبل در بیش از ۵۰ درصد از شیمی درمانیهای سرطان بهکار میرفته است. پتانسیل فلزات با ارزش دیگر مثل ایریدیوم برای تهیهی داروهای جدیدی که به روشی جدید با سلولهای سرطانی مبارزه کنند و با حداقل عوارض استفاده میشوند، اکنون در دست بررسی است.»
نویسندهی دیگر دکتر «کوکسون چیو»، محققِ کارشناس ارشد در دانشگاه وارویک گفت: «پروژهی ما جهشی به سمت درک چگونگی مبارزه این ترکیبات سرطانی جدید مبتنی بر ایریدیوم با سلولهای سرطانی است که مکانیزمهای مختلفی از عمل را معرفی میکند تا بر مسائل مقاومتی غلبه کرده و از زاویهای دیگر با سرطان برخورد کند.»
نویسندهی اول مطالعه، دکتر «پینگیو ژانگ» از دانشگاه وارویک و دانشگاه شنژن در چین گفت: «رویکرد نوآورانهی ما برای مبارزه با سرطان پروتئینهای سرطانی مهم را مورد هدف قرار میدهد؛ در نتیجه داروهای جدیدی با مکانیزمهای عمل جدید تهیه میشوند.» محققان ترکیبی از ایریدیوم و مواد آلی را ساختند که مستقیمأ با سلولهای سرطانی مبارزه میکند و انرژی را به سلولها منتقل میکند تا اکسیژن درون آنها را بدون اینکه به بافت سالم آسیب بزند، به اکسیژن مجزایی که برای سلول سمی و کشنده است، تبدیل کند.
این فرآیند با تابش لیزری مرئی از طریق پوست به ناحیهی سرطانی انجام میشود، این تابش به روکشی از ترکیب که به نور واکنش نشان میدهد، میرسد و فلز را فعال میکند تا سرطان را با اکسیژنِ مجزا پُر کند. محققان دریافتند که پس از حمله به توموری مدلسازی شده سلولهای سرطانی ریه، ترکیب ایریدیوم آلیِ فعال شده درون هر لایه از تومور نفوذ کرد تا آنرا از بین ببرد، این امر ثابت میکند که این درمان تا چه حد موثر و دور از دسترس است.
آنها ثابت کردند که این روش برای سلولهای سالم خطری ندارد. یعنی این روش را بر روی بافت غیرسرطانی پیاده کردند و هیچ تأثیری در آن پیدا نکردند. علاوه بر آن، این گروه از طیفسنجی جرمی با وضوح فوقالعاده بالا استفاده کرد تا چشماندازی بیسابقه از پروتئینهای درون سلولهای سرطانی بدست آورد؛ در نتیجه آنها توانستند دقیقأ تشخیص دهند ترکیب ایریدیوم آلی به کدام پروتئینها حمله میکند.
پس از تجزیه و تحلیل دقیق مقادیر زیادی داده آنها نتیجه گرفتند که ترکیب ایریدیوم به پروتئینهای ضروری برای تنش شوک حرارتی و متابولیسم گلوکز که هر دو مولکولهای کلیدی سرطان هستند، آسیب رسانده است.
نویسندهی ارشد پروفسور «پیتر او کونر» از دانشگاه وارویک گفت: «پیشرفتهای چشمگیرِ طیفسنجی جرمی مدرن ما را قادر ساخته ترکیبات پیچیدهی پروتئینها در سلولهای سرطانی را تجزیه و تحلیل کنیم و اهداف دارویی را در دستگاههای حساس با دقت مشخص کنیم.»
نوشته: SciNews
ترجمه: سحر اللهوردی - مجله علمی ایلیاد
ترجمه: سحر اللهوردی - مجله علمی ایلیاد