ارتباط جالب اندام چشم و گوش در انسان

 

مجله علمی ایلیاد - تحقیقات جدید نشان می‌دهد که چشم‌ها و گوش‌ها هر دو بخشی از سیستم کنترل یکپارچه در مغز هستند. وقتی محققان در دانشگاه دوک، به اندازه‌گیری حرکات چشم‌ها و پرده‌های گوش افراد حاضر در آزمایش پرداختند و دریافتند که ارتعاش‌های پرده‌ی گوش، پس از حرکت چشم‌ها روی داد؛ حتی زمانی‌که سر افراد بدون حرکت و آرام باقی مانده بود.

«جنیفر گرو»، استاد روان‌شناسی و علوم اعصاب دانشگاه دوک، بیان کرد: «گویی مغز می‌گوید؛ من می‌خواهم چشم‌ها را حرکت دهم، بهتر است پرده‌های گوش را هم در جریان بگذارم.» گرو و همکارانش اخیراً، یافته‌های خود را در مجله‌ی Proceedings of the National Academy of Science منتشر کردند. اگرچه می‌دانیم مغز، صدا و تصویر را طوری سازماندهی کرده که همگام‌سازی بین آن‌ها را در اولویت قرار داده است، اما دقیقاً مشخص نیست که این دو سیستم چگونه به‌صورت یکپارچه در آمده‌اند. علائم بصری و شنیداری به شکل‌های مختلفی پردازش می‌شوند.

گرو گفت: «مغز ما دوست دارد با آنچه که می‌بینیم و آنچه که می‌شنویم، تطابق برقرار کند، اما سیستم بصری و سیستم شنیداری تعیین می‌کنند که این محرک‌ها به دو روش کاملاً متفاوت در کجا قرار می‌گیرند. چشم‌ها نمایی دوربین‌مانند از صحنه‌ی بصری در اختیارمان می‌گذارند، اما در بخش صدا، ما باید بر اساس تفاوت‌های موجود در زمان‌بندی و شدت صدا در دو گوش به محاسبه‌ی منبع صدا بپردازیم.»

در طول آزمایش‌ها، ۱۶ شرکت‌کننده در اتاق تاریکی نشستند و سعی کردند مسیر نور LED را با چشمان‌شان دنبال کنند. میکروفون‌های کوچک در مجرای گوش هر کدام از افراد، صدای پرده‌ی گوش آن‌ها را اندازه گرفت که به عقب و جلو حرکت می‌کرد.

حرکت‌های پرده‌ی گوش عموماً تحت تاثیر صداهای بیرونی قرار دارد، اما مغز هم می‌تواند با استفاده از سلول‌های موئین در حلزون گوش و استخوان‌های کوچک در گوش میانی، حرکت را بر پرده‌ی گوش تحمیل کند. وقتی مغز حرکت پرده‌ی گوش را رقم می‌زند، این فرآیند باعث تولید صداهای ارتعاشی ضعیف به‌نام «انتشار نورپژواکی» می‌شود.

آزمایش‌ها نشان دادند که هر دو پرده‌ی گوش به‌طور هماهنگ با جهت حرکت چشمان حرکت می‌کنند. یک پرده‌ی گوش به سمت داخل و دیگری به سمت بیرون جابه‌جا خواهد شد. جابه‌جایی‌های چشم هم در بروز ارتعاش بزرگتر پرده‌ی گوش نقش داشت. اینکه حرکت پرده‌های گوش، اطلاعات فضایی را درباره‌ی حرکت چشم‌ها رمزگذاری می‌کند، به این معنا است که آن‌ها می‌توانند به مغز ما در ادغام فضای بصری و شنیداری کمک کنند. این عامل می‌تواند بر برهم‌کنش سالم میان سیستم‌های بصری و شنیداری دلالت کند. اکنون محققان این مسئله را بررسی می‌کنند که جابه‌جایی پرده‌های گوش چگونه درک انسان را از صداهای ورودی تغییر می‌دهند.

 

نوشته: بروکس های
ترجمه: منصور نقی‌لو - مجله علمی ایلیاد