تاثیر مثبت ویتامین D3 در برابر آسیبهای قلبی عروقی
مجله علمی ایلیاد - بر اساس تحقیقات جدید دانشگاه اوهایو، ویتامین D3 میتواند تا حد قابلتوجهی آسیب وارده به سیستم قلبی عروقی در اثر بیماریهای مختلف را بهبود ببخشد؛ بیماریهایی نظیر فشار خون، دیابت و تصلب شریان.
«تادئوز مالینسکی»، پروفسور در دانشگاه اوهایو بیان کرد: «در کل، ویتامین D3 با استخوانها ارتباط دارد. اما در سالهای اخیر، در قسمتهای بالینی مشخص شد بیشتر افرادی که از حملات قلبی رنج میبرند، با کمبود ویتامین D3 روبهرو هستند. ما از حسگرهای نانو برای تعیین میزان تاثیرگذاری این ویتامین استفاده میکنیم؛ به ویژه برای عملکرد و احیای سیستم قلبی عروقی.»
پروفسور مالینسکی و همکارانش به نامهای «آلامزب خان» و «هاضم داوود»، به کمک حسگرهای نانو، روشها و سیستمهای اندازهگیری منحصربهفردی را برای بررسی اثرات ویتامین D3 بر سلولهای «اندوتلیال» طراحی کردهاند. این سلولها یکی از مولفههای تنظیمکنندهی حیاتی سیستم قلبی عروقی هستند.
یکی از اکتشافات اصلی مطالعات جدید، این است که ویتامین D3 تحریککنندهی قوی نیتریک اکسید است. نیتریک اکسید، مولکول علامتدهی عمده در تنظیم جریان خون و پیشگیری از ایجاد لخته در قسمت قلبی عروقی محسوب میشود. علاوه بر این، ویتامین D3 بهطرز قابل توجهی میزان استرس اکسایشی را در سیستم قلبی عروقی کاهش میدهد. مهمتر از همه، این مطالعات نشان میدهد که درمان با D3 میتواند تا حد زیادی آسیب به سیستم قلبی عروقی را احیا کرده و خطر حملهی قلبی را کاهش میدهد. این آسیب در اثر بیماریهایی مثل فشار خون، تصلب شریان و دیابت وارد میآید.
پروفسور مالینسکی، افزود: «سیستمهای زیادی وجود ندارد که بتوان از آنها برای احیای سلولهای اندوتلیال قلبی عروقی استفاده کرد. اما ویتامین D3 میتواند این کار را انجام دهد. این روشی بسیار ارزان برای تعمیر سیستم قلبی عروقی است. نیازی به تولید داروی جدید نداریم؛ این دارو در اختیار ما است.»
اینها اولین مطالعاتی هستند که به شناسایی مکانیزم مولکولی در احیای عملکرد سلولهای اندوتلیال آسیب دیده، پرداختند و در آنها از ویتامین D3 کمک گرفته شده است. اگرچه مطالعات با استفاده از مدل سلولی فشار خون انجام شدند، اما تاثیر D3 بر سلولهای اندوتلیال که با سوءعملکرد همراه هستند، بسیار وسیع است. سوءعملکرد سلولهای اندوتلیال یکی از نشانگرهای اصلی برای بیماریهای قلبی عروقی است. از این رو، D3 میتواند از اهمیت بالینی زیادی در احیای سلولهای قلبی از کار افتاده داشته باشد؛ به ویژه پس از حملهی قلبی، سکته، دیابت، تصلب شریان و غیره.
نتایج این مقاله در مجلهی بینالمللی Nanomedicine منتشر شده است.
نوشته: SciNews
ترجمه: منصور نقیلو - مجله علمی ایلیاد
ترجمه: منصور نقیلو - مجله علمی ایلیاد