ورزش درمانی برای سرطانهای دوران کودکی
مجله علمی ایلیاد - محققان مرکز سرطان «اسلوآن کترینگ» و چندین بیمارستان در کشورهای کانادا، ایالات متحدهی آمریکا و نروژ، تعداد ۱۵،۴۵۰ فرد بزرگسال که درکودکی مبتلا به سرطان بوده و نجات یافتهاند را در دورهای هشت ساله، مورد بررسی قرار دادند و دریافتند ورزش در اوایل جوانی، خطر مرگ این افراد را کاهش میدهد.
دادههای تحقیق فوق، از بیمارانی که بیماری آنها پیش از سن ۲۱ سالگی و در یکی از بیمارستانهای تخصصی اطفال، در میانهی سالهای ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۹ تشخیص داده شده و تا ۲۰۱۳ ادامه یافته، بهعنوان بخشی از مطالعهای در خصوص بهبود سرطان کودکان، جمعآوری شد. یافتههای این تحقیق در مجلهی American Medical Association Oncology منتشر شد.
سبک زندگی سالمی که ورزش منظم بخشی از آن است، با کاهش قابل توجه در میزان خطر مرگ، مرتبط است، ولی پیش از این مشخص نبود که آیا برای بزرگسالانی که مبتلا به سرطان بودهاند، نیز چنین امری صادق است یا نه؟ افراد شرکتکننده در این مطالعه با متوسط سنی ۲۵.۹ سال، گزارشی از ورزشهای بدنی سنگین خود در ساعات تمرینی ورزشهای معادل سوخت و ساز ارائه کردند.
دردورهی ۹.۶ سالهای تعداد ۱،۰۶۳ مورد مرگ درمیان ۱۵،۰۰۰ نفر از شرکتکنندگان دیده شد که از این میان ۸۱۱ مورد مربوط به مشکلات سلامتی و ۱۲۰ مورد در اثر پیشروی و بازگشت سرطان اولیه،۱۳۲ نفر در اثر عوامل محیطی یا علل نامشخص، فوت کردند. در طی دورهای ۱۵ ساله، از میان تمام موارد فوت، ۱۱.۷ درصد مربوط به بیمارانی بود که هیچ فعالیت ورزشی نداشتند، ۸.۶ درصد بیمارانی بودند که بین ۳ تا ۶ ساعت، ۷.۴ درصد بیمارانی که بین ۹ تا ۱۲ ساعت و ۸ درصد بیمارانی که بین ۱۵ تا ۲۱ ساعت در هفته ورزش معادل سوخت و ساز داشتند.
همچنین نجات یافتگانی که ورزش میکردند و بیماری آنها در سنین پایینتری تشخیص داده میشد، کمتر سیگار مصرف میکردند و عوامل خطر بیماریهای قلبی عروقی در میان آنها کمتر مشاهده میشد و شرایط مزمن ۳ تا ۴ درجه را نشان میدادند. افزایش میزان ورزش درطول دورهی هشت ساله با کاهش ۴۰ درصدی همهی انواع مرگ و میر در میان این افراد مرتبط است.
محققان اظهارداشتند: «برطبق نتایج این تحقیق، ورزش بدنی سنگین و منظم و همینطور افزایش میزان ورزش با کاهش قابل توجه خطر مرگ در بزرگسالانی که در کودکی مبتلا به سرطان بودهاند، ارتباط دارد.» آنها معتقد هستند که این یافتهها میتواند در رشد سریع و چشمگیر تعداد افراد بزرگسالی که درکودکی مبتلا به سرطان بودهاند و خطر مرگ آنها در اثر عوامل مختلف کمتر شده است، حائز اهمیت باشد.»
نوشته: آلن کن
ترجمه: مریم رفیعی - مجله علمی ایلیاد
ترجمه: مریم رفیعی - مجله علمی ایلیاد