جهانهای مملو از آب، میتوانند قابل سکونت باشند.

مجله علمی ایلیاد - دانشمندان دانشگاه شیکاگو و دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، معتقد هستند که برخی جهانهای آبی میتوانند قابل سکونت باشند. دانشمندان اقیانوسهای موجود در قمرهای مشتری و زحل را به عنوان هدف اصلی کشف زندگی بیگانگان، مورد بررسی قرار دادهاند، اما بیشتر جهانهای آبی در نظر گرفته شده، مانند سیاراتی که به طور کامل توسط آب پوشیده شدهاند، به طور ذاتی بیثبات هستند.
با این حال، تحقیقات جدید نشان میدهد که جهانهای آبی، پایدارتر از آن چیزی هستند که در گذشته تصور میشد. «ادوین کیت»، استادیار علوم ژئوفیزیک دانشگاه شیکاگو، در مصاحبهای خبری گفت: «این اکتشافت واقعاً با ایدهی قابل سکنی بودن ارگانیسمهای زمینی، یعنی سیارهای که دارای خشکیها و اقیانوسهای کم عمق است، مغایرت دارد.»
از آنجا که توسعه و تکامل یک گونه به زمان زیادی نیاز دارد، دانشمندانی که به دنبال حیات بیگانه هستند، بیشتر سیاراتی را جست و جو میکنند که دارای ثبات جوی باشند. در واقع وجود خشکی برای ایجاد ثبات دراز مدت، در شرایط آب و هوایی ضروری است.
در مقیاس زمانی طولانی مدت، زمین خود را با بلعیدن گازهای گلخانهای جو و تبدیل آنها به مواد معدنی، سرد میکند و خود را با انتشار کربن آتشفشانها به درون جو گرم میکند. اما جهانهای آبی نمیتوانند از روش زمین استفاده کنند. برای مشاهدهی این امر که آیا روش جایگزینی برای ثبات جوی وجود دارد یا نه، دانشمندان هزاران سیاره را که به طور تصادفی تولید شدهاند، شبیهسازی کردند. مدل آنها روند تکامل جو را در هر دنیای شبیهسازی شده، دنبال میکرد.
کیت گفت: «موضوع جالب توجه این بود که بسیاری از آنها برای بیش از یک میلیارد سال با موفقیت، پایدار مانده بودند. در واقع ده درصد از آنها دارای چنین شرایطی بودند.»
همانطور که مدل این دانشمندان نشان داد، برخی از جهانهای آبی با مقدار مناسبی کربن متولد شده و دارای فاصلهی مناسبی از ستارهی میزبان خود هستند. سیارات فاقد خشکی، به راحتی آب و هوای خود را با حرکت دادن کربن به سمت عقب و جلو در بین اقیانوسها تثبیت میکنند.
نوشته: بروکس های
ترجمه: سهیلا دوستپژوه - مجله علمی ایلیاد
ترجمه: سهیلا دوستپژوه - مجله علمی ایلیاد

