نزدیک و نزدیکتر، به شفقهای قطبی زحل

مجله علمی ایلیاد - سال ۲۰۱۷ میلادی، سال فوقالعادهای برای مشاهدات زحل بوده است. کاسینی نزدیکترین عکس از این سیاره را قبل از سقوط درون آن، گرفت و هابل اکنون از نزدیک شدن این سیاره به انقلاب تابستانی شمالی، استفاده کرد تا نمای حیرتآوری را از شفق قطبی در اطراف این سیارهی حلقهدار، ثبت کند.
به گزارش آژانس فضایی اروپایی، این تصویر منتشر شده، ظرف چند ماه قبل و بعد از انقلاب تابستانی گرفته شده که بهترین زمان برای مشاهدهی شفق قطبی است. این سومین کمپین مشاهدهی شفق قطبی زحل است. در سال ۲۰۰۴، هابل درست پس از انقلاب تابستانی جنوبی، شفق جنوبی را مشاهده کرد. در سال ۲۰۰۹، هابل در زمانی استثنایی هر دو قطب را بررسی کرد، به گونهای که از روی زمین، حلقهی آن در لبه دیده میشد.
شفقهای قطبی زحل با زمین متفاوت هستند. بر روی زمین، ذرات باردار الکتریکی خورشید درون میدان مغناطیسی زمین گیر میافتادند، با اکسیژن و نیتروژن در جو فعل و انفعال برقرار میکنند و این منظرهی حیرتآور را در عرض جغرافیایی بالا، ایجاد میکنند. بر روی زحل و غولهای گازی دیگر، شفقهای قطبی در عوض از طریق فعل و انفعال با هیدروژن که مولفهی اصلی جو این سیاره است، تشکیل میشوند. نورِ ساطع شده از چنین فعل و انفعالی خیلی پرانرژیتر از نوری است که بر روی زمین داریم و تنها در طیف فرابنفش، قابل مشاهده است.
شفقهای قطبی تفاوتهای زیادی را نشان میدهند. آنها تحت تاثیر باد خورشیدی و چرخش سریع سیاره قرار میگیرند. شفقهای قطبی ویژگیهایی به شدت محلی و متغیر دارند.
این تصویر، تصویری ترکیبی از چند مشاهدهی شفق قطبی و چشماندازی خیرهکننده از زحل است که هابل در ماههای اولیهی سال ۲۰۱۸ آنرا به ثبت رسانده است. این مشاهدات چیزی بیش از فقط یک تصویر زیبا هستند. کار هابل با آخرین پروازهای کاسینی بر فراز سیارهی زحل، هماهنگ بود. وقتی تلسکوپ فضایی هابل مشغول بررسی تغییرات در شفق قطبی بود، کاوشگر کاسینی در اعماق مگنتوسفر زحل مشغول جمعآوری اندازهگیریهای ارزشمندی بود.
محققان به میدان مغناطیسی زحل علاقهی زیادی دارند، زیرا پس از مشتری، دومین سیارهی بزرگ در منظومهی شمسی است. مگنتوسفر زحل، در بهترین حالت دارای قطری به میزان ۱.۲۸ میلیون کیلومتر است.
نوشته: آلفردو کارپینتی
ترجمه: سحر اللهوردی - مجله علمی ایلیاد
ترجمه: سحر اللهوردی - مجله علمی ایلیاد