مدلسازی یخبندان در قطبهای سیارهی عطارد

مجله علمی ایلیاد - دانشمندان معتقد هستند که گودالهای قطبهای سیارهی عطارد، نزدیکترین سیاره به خورشید، حاوی یخ است. قطبهای عطارد دهانهها و گودالهای بزرگی دارد که رسوبات یخی در داخل آن پنهان شده است. اکنون دانشمندان فکر میکنند که میدانند یخ چگونه به آنجا رفته است. پژوهشگران دانشگاه مین، فرآیند یخبندان روی نزدیکترین سیاره به خورشید را مدلسازی کردند.
بخش اعظمی از سیارهی عطارد بسیار داغ است. اما قسمتهای کمی از گودالهای قطبی آن دائماً در سایه قرار دارد و در نتیجه باعث میشود دمای آن به قدری پایین باشد که رسوبات یخی در آنها باقی بماند. به نظر میرسد که عمر این یخچالها کمتر از ۵۰ میلیون سال و ضخامت آنها در برخی نقاط تقریباً ۵۰ متر باشد. دانشمندان از دادههای جمعآوریشده توسط رادار زمینی استفاده کردند تا شکل، ضخامت و توزیع یخهای قطبی عطارد را تعیین کنند.
عطارد هیچ جوی ندارد که بتواند رسوبات یخی یا برف تولید کند. شبیهسازیهای طراحیشده توسط گروه تحقیقاتی دانشگاه مین نشان داد که محتملترین منبع اصلی یخ، برخوردهای دنبالهدارها بوده است. این مدل شواهد کمی از جریان را نشان میدهد؛ یعنی نشان میدهد که رسوبات یخی در طول چند میلیون سال گذشته، ثابت و بیحرکت باقی ماندهاند.
پژوهشگران در بیانیهای مطبوعاتی گفتند: «انتظار داریم که این رسوبات بر روی عطارد، محدود باشد و اینکه این رسوبات اساساً ایستا و بیحرکت باشند که این امر، کارایی شدید مکانیسم به دام افتادن سرما در قطب را نشان میدهد.» محققان از مدل ورقهی یخی دانشگاه مین استفاده کردند تا شبیهسازیهای خود را اجرا کنند. این مدل برای بازسازی حرکت و تکامل ورقههای یخی و یخچالهای طبیعی روی مریخ و زمین طراحی شده بود.
«جیمز فستوت»، استاد علوم کامپیوتر و پژوهشگر موسسهی تغییرات آب و هوا و همکارانش نتایج شبیهسازیهای خود را در مجلهی Icarus به اشتراک گذاشتند.
نوشته: بروکس های
ترجمه: زهرا جهانبانی – مجله علمی ایلیاد
ترجمه: زهرا جهانبانی – مجله علمی ایلیاد

