تلاش زمین تخت گرایان برای اثبات ادعاهای خود

مجله علمی ایلیاد – سازمان‌دهندگان یک کنفرانس سالانه‌ای که از زمین تخت گرایان دعوت به‌حضور می‌کند، در حال برنامه‌ریزی برای ارسال یک کشتی کروز به لبه‌ی دور افتاده سیاره‌ی زمین هستند. آن‌ها به دنبال دیوار یخی هستند که اقیانوس‌ها را نگه می‌دارد. بنا به اعلام کنفرانس بین‌المللی زمین‌تخت «FEIC»، این سفر در سال ۲۰۲۰ به وقوع خواهد پیوست. خب هدف از این کار چیست؟ هدف، آزمایش ادعای زمین تخت گرایان است که می‌گوید زمین، دیسک مسطحی است که با دیواره‌ی یخی بزرگی احاطه شده است. بر اساس اعلام کنفرانس FEIC، جزئیات مربوط به این رویداد از قبیل تاریخ و غیره در آینده اعلام خواهد شد. آن‌ها این سفر دریایی را بزرگترین و شجاعانه‌ترین ماجرای بشر نام‌گذاری کرده‌اند. به باور زمین تخت گرایان، باید به این نکته هم اشاره کرد که نقشه‌های دریایی و فناوری‌های هدایت مسیر از قبیل سامانه‌های مسیریابی جهانی «GPS» به این دلیل کارساز واقع می‌شوند که زمین تخت است.

معتقدان به زمینِ تخت، مدعی می‌شوند که تصاویرِ مربوط به افق انحنا یافته، جعلی هستند و تصاویری که زمین را از فضا نشان می‌دهد، توطئه‌ی طراحی شده توسط سازمان ناسا و دیگر آژانس‌های فضایی است تا تخت بودن زمین را از عموم مردم پنهان کنند. این‌ها به همراه چندی دیگر از باورهای زمین تخت گرایان در وبسایت «انجمن زمین تخت» یا «FES» ذکر شده است که احتمالاً قدیمی‌ترین سازمان رسمی برای زمین تخت است و قدمت آن به اوایل دهه‌ی ۱،۸۰۰ میلادی باز می‌گردد.

با این وجود، یونانیان باستان بیش از ۲۰۰۰ سال قبل، نشان دادند که زمین مانند یک گوی است و جاذبه همه چیز را در سیاره نگه می‌دارد. اما در نمودارهایی که در وبسایت FES به اشتراک گذاشته شده است، سیاره‌ی ما به یک دیسک پَن‌کیک مانند، شباهت دارد که قطب شمال در مرکز قرار دارد و لبه‌ی سیاره هم با دیواره‌ی یخی بزرگی احاطه شده که اقیانوس‌ها را مهار کرده و دور نگه می‌دارد. «هِنک کیجر» کاپیتان سابق یک کشتی کروز با ۲۳ سال تجربه به روزنامه‌ی گاردین، می‌گوید: «این دیوار یخی مقصد کشتی کروز زمین تخت گرایان خواهد بود. در این بین، باید به یک نکته توجه داشت؛ نقشه‌های هدایت مسیر و سیستم‌هایی که کشتی‌های کروز و سایر کشتی‌ها را هدایت می‌کنند، همگی بر پایه‌ی اصول زمین کروی قرار دارند.»

سامانه‌های مسیریابی جهانی به دلیل شبکه‌ای متشکل از چندین ماهواره که در مدار زمین گردش می‌کنند، عملکردشان را ارائه می‌دهند؛ سیگنال‌های حاصل از ماهواره‌ها به گیرنده‌های درون یک دستگاه GPS مخابره می‌شوند و حداقل سه ماهواره مورد نیاز است تا به دلیل انحنای زمین، موقعیت دقیقی را در اختیارمان بگذارد. کیجر ادامه داد: «اگر زمین تخت بود، کلا ۳ ماهواره کافی بود تا همه‌ی این اطلاعات را برای زمینی‌ها فراهم آورد. اما کافی نیست، چون زمین کروی است.»

نوشته: ویندی ویسبرگر
ترجمه: منصور نقی‌لو – مجله علمی ایلیاد