آیا پلوتو میزبان حیات است؟
راز اقیانوسهای پلوتو
مجله علمی ایلیاد - بسیاری از اجرام یخی در منظومهیشمسی دارای اقیانوسهای زیرسطحی هستند. بر روی سیارهی کوتولهی پلوتو نیز ناحیهای بهنام «اسپوتنیک پلانیتیا» وجود دارد که در آنجا اقیانوسی زیرسطحی وجود دارد و لایهی نازکی از یخ آنرا پوشانده است. برای اینکه این اقیانوس حفظ شود، باید درون سیاره گرما تولید شود. به عبارت دیگر برای اینکه تفاوتهای زیاد در ضخامت یخها حفظ شود، این یخها باید سرد نگه داشته شوند. گروهی از محققین ژاپنی با استفاده از شبیهسازیهای انجام شده، نشان دادهاند که لایهی نازکی از هیدراتهای گازی در زیر لایهی یخ وجود دارد و باعث حفظ شدن اقیانوس زیرسطحی پلوتو میشود.
دکتر «شونیچی کاماتا» و همکارانش از دانشگاه هوکایدو، میگویند: «ما اینگونه نظریهپردازی کردهایم که یک لایهی عایق از هیدراتهای گازی زیر لایهی یخ در ناحیهی اسپوتنیک پلانیتیای پلوتو وجود دارد. هیدراتهای گازی جامدهای کریستالی مانند یخ هستند که از به دام افتادن گاز بین مولکولهای آب تشکیل میشوند. این هیدراتها دارای گرانروی بالایی هستند، رسانایی گرمایی پایینی دارند و در نتیجه میتوانند بهعنوان عایق عمل کنند.»
گروه تحقیقاتی دکتر کاماتا شبیهسازیهای کامپیوتری انجام دادند و بازهی زمانی ۴.۶ میلیارد سالهای را پوشش دادند. آنها تکامل ساختاری و گرمایی درون پلوتو و همچنین زمان لازم برای یخ زدن اقیانوس زیرسطحی را مشخص کردند. آنها دو سناریو را شبیهسازی کردند؛ در سناریوی اول یک لایهی هیدرات گازی بین اقیانوس و لایهی یخ وجود داشت و در سناریوی دوم این لایه وجود نداشت. نتایج بهدست آمده نشان داد که اگر لایهی هیدرات عایق وجود نمیداشت، اقیانوس موجود صدها میلیون سال پیش یخ میزد. وجود هیدرات گازی باعث میشود که لایهی یخ روی اقیانوس طی بالغ بر یک میلیارد سال تشکیل شود، ولی عدم وجود لایهی هیدرات این زمان را تا یک میلیون سال کاهش میداد.
دانشمندان میگویند: «بیشترین گازی که ما در نظریهی خود در نظر گرفتهایم، متان است. منشاء این گاز، هستهی سنگی پلوتو است. این تئوری که متان در بین مولکولهای آب به دام میافتد، با ترکیبات غیرمعمول اتمسفر پلوتو نیز سازگار است. اتمسفر پلوتو دارای متان کم و نیتروژن زیاد است. این لایههای عایق هیدرات در دیگر اجسام نیز میتوانند تشکیل شوند و میتوان نتیجه گرفت که اقیانوسهای زیادی در کیهان وجود دارند که هنوز کشف نشدهاند.»
نتایج این تحقیقات در مجلهی Nature Geoscience به چاپ رسیده است.
نوشته: SciNews
ترجمه: امید محمدی – مجله علمی ایلیاد