ضرورت بازگشت انسان به ماه

ضرورت بازگشت فضانوردان به ماه
مجله علمی ایلیاد - آنالیز تصاویر مدارگرد شناسایی ماه «LRO» متعلق به ناسا، نشان داد که ماه با سرد شدن درون آن، مانند کشمش چروکیده شده و گسلهای متعددی بر روی سطح آن بهجای مانده است. آنالیز دادههای زمینشناسی بهدست آمده طی ماموریت آپولو، اولین شواهد از فعال بودن گسلهای روی ماه را بهدست داده است. احتمالاً این گسلها هنوز هم با سردتر شدن و کوچکتر شدن ماه، باعث بروز ماهلرزه میشوند. دکتر «نیکلاس شیمر» از دانشگاه مریلند، میگوید: «ما دریافتیم که تعدادی از لرزههای ثبت شده طی ماموریت آپولو در نزدیکی گسلهای مشاهده شده در تصاویر LRO رخ دادهاند. تصاویر LRO همچنین شواهد فیزیکی از جابهجایی گسلها نیز بهدست داده است.»
ستارهشناسان طی ماموریتهای آپولو۱۱، آپولو۱۲، آپولو۱۴، آپولو۱۵ و آپولو۱۶، پنج لرزهنگار بر روی ماه نصب کردهاند. لرزهنگار آپولو ۱۱ فقط ۳ هفته کار کرد، ولی بقیهی آنها توانستند ۲۸ ماهلرزه را بین سالهای ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۷ ثبت کنند. دکتر شیمر و همکارانش با استفاده از الگوریتم خود دریافتهاند که ۸ ماهلرزه از ۸ لرزهی ثبت شده در فاصلهی ۳۰ کیلومتری از گسلهای قابل مشاهدهی ماه هستند. این فاصله به حدی نزدیک است که بتوان گفت گسلها باعث بروز آنها شدهاند. آنها دریافتهاند که ۶ لرزه در زمانی رخ داده که ماه در بیشترین فاصلهی خود از زمین قرار داشته است. در این حالت، گرانش زمین بیشترین نیرو را به ماه وارد کرده و باعث لغزش پوستهی آن در راستای گسلها میشود.
مانند انگور که در هنگام تبدیل شدن به کشمش چروکیده میشود، ماه نیز با سردتر شدن کوچکتر و چروکیده شده است. برخلاف پوست انگور که انعطافپذیر است، پوستهی ماه در زمان سردتر شدن شکسته میشود. این شکستها منجر به بروز گسل میشوند؛ در واقع یک لایه از پوسته بر روی یک لایهی دیگر میغلتد. هر کدام از این گسلها صدها متر ارتفاع و چندین کیلومتر طول دارد.
ماموریت LRO وجود ۳،۵۰۰ گسل بر روی ماه را ثبت کرده است. برخی از این تصویر نشان دهندهی رانش سطح ماه و تخته سنگهایی در اعماق مکانهای نسبتاً درخشان در شیب گسلها و در نزدیکی آنها است. از آنجا که فرسایش به تدریج مواد موجود در سطح ماه را تیره کرده است، مکانهای روشن نشان از بروز رخدادهایی مانند ماهلرزه است. دکتر شیمر میگوید: «برای من این کشفیات به این معنی است که ما باید به ماه برگردیم. ما از ماموریت آپولو چیزهای فراوانی یاد گرفتیم، ولی همهی آنها فقط در حد سطح ماه بوده است. با لرزهنگارهای بیشتر ما میتوانیم درکمان را از ماه بیشتر کنیم.»
نتایج این یافتهها طی مقالهای در مجلهی Nature Geoscience به چاپ رسیده است.

