حلقههای اسرارآمیز سیارهی اورانوس

حلقههای اسرارآمیز سیارهی اورانوس
مجله علمی ایلیاد - حلقههای اطراف سیارهی اورانوس فقط برای تلسکوپهای بزرگ قابل رؤیت است و این حلقهها تا سال ۱۹۷۷ کشف نشده بودند. به این حال، در تصاویر حرارتی که اخیراً تلسکوپهای «ALMA» و «VLT» از آنها تهیه کردهاند، بسیار نورانی هستند. این تصاویر به ستارهشناسان اجازه داد تا برای اولین بار دمای ذرات موجود در این حلقهها را اندازهگیری کنند؛ چیزی حدود ۱۹۶- درجهیسانتیگراد.
پروفسور «ایمکه دیپاتر» از دانشگاه برکلی کالیفرنیا، میگوید: «رصدهای جدید تایید میکند که اپسیلون روشنترین و چگالترین حلقهی اطراف سیارهی اورانوس است و با دیگر حلقههای شناختهشده در منظومهی شمسی، مانند حلقههای زیبای اطراف زحل تفاوت دارد. حلقههای زحل عریض و روشن هستند و قطر ذرات موجود در آنها بسیار متفاوت است و از ذرات با اندازهی چند میکرون تا چند متر در آنها وجود دارد. حلقهی اپسیلون حاوی سنگهایی به اندازهی توپ گلف تا سنگهای بزرگتر است.» حلقههای اطراف مشتری حاوی ذرات با اندازههای چند میکرون است. حلقههای اطراف نپتون عموماً گرد و غبار هستند و اورانوس نیز بین حلقههای اصلی خود حلقه های گرد و غبار را دارد.
«ادوارد مولتر» از دانشگاه برکلی کالیفرنیا، میگوید: «ما اکنون میدانیم که حلقهی اپسیلون عجیب و غریب است؛ زیرا ذرات کوچکتر از توپ گلف را در آن نمیبینیم. شاید چیزی باعث جمع شدن این ذرات شده است و یا این ذرات با یکدیگر ترکیب شدهاند. این یک مرحله به جلو برای درک ترکیبات این ذرات و بررسی منشاء این ذرات مختلف است.»
حلقههای اورانوس میتواند سنگریزههای کیهانی بوده باشند که توسط گرانش اورانوس جذب شدهاند، میتوانند بقایای یک قمر فروپاشیده شده باشند یا میتوانند بقایای ناشی از تشکیل این سیاره در ۴.۵ میلیارد سال پیش باشند. مولتر میگوید: «ترکیبات حلقههای اورانوس کاملاً با حلقههای زحل متفاوت است. حلقههای اورانوس واقعاً مانند ذغال تاریک هستند. همچنین به نسبت حلقههای زحل، این حلقهها نازک هستند. عریضترین آنها اپسیلون است که ۲۰ تا ۱۰۰ کیلومتر عرض دارد؛ در صورتی که حلقههای زحل صدها یا دههها هزار کیلومتر پهنا دارند.»
اکنون دانشمندان توانستهاند وجود ۱۳ حلقه به دور اورانوس را کشف کنند؛ در حالی که برخی از آنها حلقههای گرد و غباری هستند که بین حلقههای اصلی قرار گرفتهاند. تلسکوپهای استفاده شده طی این تحقیق، بهمنظور بررسی ساختار دمایی اتمسفر اورانوس به کار گرفته شدهاند. تلسکوپ VLT در طول موجهای کوتاهتر کار میکند.
یافتههای این تحقیق در مجلهی Astronomical Journal چاپ شده است.

