انسانهای اولیه چه زمانی به اروپا رسیدند؟
انسانهای اولیه چه زمانی به اروپا رسیدند؟
مجله علمی ایلیاد - بخشی از جمجمهای ۲۱۰،۰۰۰ ساله که حدود ۴ دهه پیش در جنوب یونان یافت شده است، بهعنوان قدیمیترین نمونه از هوموساپینهایی که خارج از قارهی آفریقا یافت شدهاند، شناسایی شده است. این کشف طی مقالهای در مجلهی Nature گزارش شده است و تاریخ ورود گونههای ما به اروپا را ۱۵۰،۰۰۰ سال به عقبتر برمیگرداند. پروفسور «کاترینا هارواتی» از موسسهی سنکنبرگ فرگشت انسان و دانشگاه توبینگن آلمان، میگوید: «نتایج ما نشان میدهد که حداقل دو گروه انسان در اواسط دورهی پلیستوسن در جنوب یونان کنونی زندگی میکردهاند؛ یک جمعیت هوموساپینهای اولیه و یک جمعیت نئاندرتال.»
پروفسور هارواتی و همکارانش دو جمجمهی فسیل شدهی انسانی که سال ۱۹۷۸ در جنوب یونان کشف شده بود را بررسی کردهاند. آنها بهصورت مجازی توانستهاند هر دو جمجمه با نام «آپیدیمای ۱» و «آپیدیمای ۲» را بازسازی کنند و شرح جزئی و مقایسهای و آنالیز ریختشناسی آنها را انجام دهند. آنها همچنین از روشهای رادیومتری سری U نیز برای پیدا کردن تاریخ فسیلها و رسوبات اطراف آن استفاده کردهاند. پروفسور هارواتی میگوید: «آپیدمای ۲ حدود ۱۷۰،۰۰۰ سال عمر دارد و میتوان گفت که از گونهی نئاندرتالها است. حیرتانگیز اینجا است که آپیدمای ۱ قدیمیتر است و حدود ۲۱۰،۰۰۰ سال عمر دارد، ولی مشخصات نئاندرتالها را ندارد. ما در این فسیل ترکیبی از مشخصات انسانهای مدرن و انسانهای نخستین را پیدا کردهایم که نشان میدهد جزو گروه هوموساپینهای اولیه بوده است.»
یافتههای کنونی این نظریه را تقویت میکند که هوموساپینهای اولیه چندین بار از آفریقا مهاجرت کردهاند. پروفسور هارواتی میگوید: «جمجمهی آپیدمای ۱ نشان میدهد که مهاجرت هوموساپینها قبل از زمانی که تا کنون ما فکر میکردیم نیز رخ داده است و تا مسافتهای دورتری نیز ادامه داشته است. نمونهی یافتشده ۱۵۰،۰۰۰ سال قدیمیتر از قدیمیترین نمونهی انسان مدرن شناخته شده در اروپا است. ما اینگونه نظریهپردازی کردهایم که در شرق نزدیک، جمعیت انسانهای مدرن نخستین که آپیدمای ۱ نمایندهی آنها است، احتمالاً توسط نئاندرتالها جایگزین شدهاند؛ زیرا وجود این گونه در جنوب یونان کاملاً اثبات شده است و آپیدمای ۲ نیز نشانهای برای آن است. حدود ۴۰،۰۰۰ سال پیش و در اواخر دورهی پلیستوسن، انسانهای مدرن تازه رسیده در این ناحیه مانند بقیهی اروپا اسکان یافتهاند. حضور آنها توسط وجود ابزارهای سنگی اثبات شده است. در همین زمانها نئاندرتالها منقرض شدهاند. این کشف اهمیت جنوبشرقی اروپا در فرگشت انسان را نشان میدهد.»