آثاری هنری متعلق به ۱۱۵،۰۰۰ سال پیش
آثاری هنری متعلق به ۱۱۵،۰۰۰ سال پیش
مجله علمی ایلیاد - باستانشناسانی که در حال حفاری در یک سایت باستانشناسی در چین بودهاند دو تکه استخوان حکاکی شده پیدا کردهاند که تاریخ آنها به ۱۱۵،۰۰۰ سال پیش برمیگردد. این نمونهها در سایت لینگجینگ در ایالت هنان چین یافت شدهاند. دکتر «فرانسیسکو اریکو» از دانشگاه بودکس و بورگن و همکارانش از چین و فرانسه این نمونهها را مورد بررسی قرار دادهاند. آنها دریافتند که استخوانهای یافت شده تکههایی از دندهی یک پستاندار بالغ با هیکلی درشت بوده است. آنها میگویند: «خطوط ایجاد شده بر روی یکی از استخوانها توسط یک شی نوک تیز درست شده است. انسانهای ماقبل تاریخ در زمان ایجاد پنج خط اولیه دقت بالایی به خرج دادهاند. برای اینکه خطوط بعدی به وضوح دیده شوند، هنرمند حکاک خطوط را با اثرات ضربه زدن به استخوان مشخص کرده است. ترکیب این دادهها نشان میدهد که این خطوط بر اثر قصابی حیوان درست نشدهاند، بلکه حکاکی روی استخوان صورت گرفته است.»
دکتر اریکو و همکارانش بقایای قرمزی درون برخی از خطوط یکی از استخوانها پیدا کردند. آنالیز طیفسنجی این بقایا نشاندهندهی وجود خاک سرخ بود. این ماده اکیسد آهن طبیعی است. گروه محققین اعتقاد دارند که این تکههای استخوانی به صورت نمادین توسط دنیسووانها حکاکی شدهاند. دنیسووانها از عموزادههای نزدیک نئاندرتالها هستند. نویسندگان مقاله میگویند: «شواهد روزافزونی که از اروپا و جنوب آسیا بهدست میآیند، این نظریه را تقویت میکنند که اقتباس فرهنگی هومینینهای قدیمی شامل رفتارهای نمادین بوده است و این افسانه را به چالش میکشد که تواناییهای شناختی مدرن فقط مختص هوموساپینها بوده است. هر چند بسیاری از دانشمندان با توجه به نئاندرتالها به این نظریه اعتقاد دارند، ما اولین شواهدی را ارائه میدهیم که نشان میدهند که همین نظریه در مورد دنیسووانهای حکاک نیز کاربرد دارد.»
این حکاکیها در واقع اولین نمونههای ممکن در شرق آسیا و قبل از ۴۰،۰۰۰ سال پیش هستند. محققین میگویند: «ما هنوز از درک معنی این حکاکیها که توسط انسانهای عصر پلیستوسن ایجاد شدهاند، عاجز هستیم. یافتههای جدید در مورد تکههای استخوان نشان میدهد که هومینینهای ساکن لینگجینگ با مشخصات مکانیکی استخوانها آشنایی داشتهاند و آنها را مواد اولیهی مناسبی برای درست کردن این مصنوعات به حساب میآوردهاند. تحققات آینده میتوانند به شواهدی دست یابند که شاید در ارزیابی دقیق اهمیت رفتارهای این انسانها مفید باشند.»
نتایج این یافتهها در مجلهی Antiquity چاپ شده است.