روش تزریقی جدید، برای درمان اچآیوی
روش تزریقی جدید، برای درمان اچآیوی
مجله علمی ایلیاد - محققین رشتههای مختلف دانشگاه کارولینای شمالی و دانشگاه چاپلهیل آمریکا، طی یک مطالعهی ۷ ساله توانستهاند یک نوع تکنولوژی تزریقی توسعه دهند که اثرات طولانیمدت داشته باشد و چالشهای موجود بر سر راه پیشگیری و درمان اچآیوی را نیز مرتفع کند.
«رحیمه بنهابور» از دانشگاه کارولینای شمالی، بهعنوان نویسندهی اول مقالهای که در مجلهی Nature Communications چاپ شده است، میگوید: «این تکنولوژی تاییدیهی سازمان غذا و داروی آمریکا را دارد و ما اولین کسانی هستیم که از آن استفاده کردهایم. این راه پیشگیری از اچآیوی شامل تزریق یک یا دو بار در سال از داروی تزریقی است و تاثیرات زیادی دارد. این تکنولوژی نه تنها برای درمان اچآیوی مفید است، بلکه میتوان از آن برای دیگر شرایطی که نیاز به مصرف روزانهی دارو دارند نیز استفاده کرد. با این تکنولوژی مردم میتوانند از شر داروهای روزانه خلاص شوند.»
داروهای ضدویروسی برای پیشگیری و درمان اچآیوی مورد استفاده قرار میگیرند، ولی باید از چندین نوع آن همزمان استفاده کرد تا مقاومت در برابر یکی از آنها ایجاد نشود. این داروها باید مرتب و روزانه مصرف شوند. به گفتهی بنهابور، در آفریقا دسترسی به این داروها مشکل است و شیوع ویروس این بیماری نیز فراوان است. علاوه بر دسترسی مشکل، خوردن روزانهی یک دارو نیز به صورت معمول سخت است و امکان فراموشی آن وجود دارد. فراموشی حتی یک روز این داروها میتواند تاثیر آنرا بهطور کل کم کند. به همین خاطر دانشمندان به دنبال راهی جهت تزریق دارو به انسانها بودند که بتواند به مدت طولانی آنها را مصون کند.
تکنولوژی که در ادامهی این مطالعات توسعه داده شد، حاوی یک داروی تزریقی است که از سه ماده ساخته میشود؛ یک حلال آلی، یک پلیمر و دارو یا داروهایی که باید به بدن فرد رسانده شوند. مایع تولید شده مانند عسل است و زمانی که به زیر پوست تزریق میشود به شکل جامد در میآید. جامد شدن این محلول زمانی رخ میدهد که حلال موجود در آن به درون بدن نفوذ میکند و پلیمر و دارو همانجا باقی میمانند. این ترکیب به مرور به درون رگهای خونی نفوذ میکند.
در این مطالعه شش داروی ضدویروسی آزمایش شده است و همهی آنها خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خود را حفظ کردند. سطح آزاد شدن این داروها به خون نیز در همهی شش مورد مناسب بوده است. اگر به هر دلیل لازم باشد که دارو قطع شود و یا مثلاً بیمار باردار شد، میتوان با جراحی دارو و پلیمر را از زیر پوست خارج کرد. دانشمندان در تلاش هستند که بتوانند این تکنولوژی را بهبود بخشیده و در آیندهی نزدیک آن را روی انسان آزمایش کنند.