از انفجار در مرکز کهکشان راهشیری خبر دارید؟
از انفجار در مرکز کهکشان راهشیری خبر دارید؟
مجله علمی ایلیاد - پرتو واگرا و بزرگی از انرژی از نزدیکی سیاهچالهی مرکزی کهکشان راهشیری متصاعد شده که عمر آن به ۳.۵ میلیون سال پیش میرسد. اثرات انفجاری این پرتو تا هر دو قطب کهکشان و عمق فضای اطراف رسیده است. این یافته نتیجهی تحقیقات تیمی از دانشمندان به سرپرستی پروفسور «جاش بلاند هوتورن» از استرالیا است. آنها آخرین نتایج خود را در مجلهی The Astrophysical منتشر کردهاند.
این پدیده به نام «شعلههای سیفرت» شناخته میشود و طی آن دو مخروط یونیزان عظیم کهکشان راهشیری را قطع میکنند. این دو مخروط از نزدیکی سیاهچالهی مرکزی با قطر کوچک شروع میشوند و با گسترده شدن خود باعث برانگیخته شدن کهکشان میشوند. این شعلهها آنچنان قدرتمند هستند که تاثیر خود را بر روی جریانات گازی انتهای کهکشانهای کوتوله با فاصلهی ۲۰۰،۰۰۰ سال نوری از کهکشان راهشیری نیز گذاشتهاند.
این انفجار آنقدر بزرگ بوده که محرک آن فقط میتواند فعالیتهای هستهای سیاهچالهی مرکزی کهکشان باشد. این سیاهچاله ۴.۲ میلیون برابر خورشید جرم دارد. پروفسور بلاند هوتورن از دانشگاه سیدنی، میگوید: «شعلهی مشاهده شده مانند پرتوهای نور ناشی از چراغ یک خانه است. تصور کنید که همه جا تاریک باشد و یک نفر به یکباره چراغ خانه را برای مدت کوتاهی روشن کند.»
دانشمندان با استفاده از دادههای تلسکوپ هابل دریافتند که انفجار مورد نظر کمی بیش از سه میلیون سال پیش به وقوع پیوسته است. در مقیاس کیهانی این زمان را میتوان زمان اخیر به حساب آورد. بر روی زمین در آن زمان، اجداد باستانی ما، استرالوپیتکوسها پا به قارهی آفریقا گذاشتهاند و ۶۳ میلیون سال از برخورد سیارک به زمین و منقرض شدن دایناسورها گذشته بود. پروفسور «لیسا کیولی» میگوید: «این اتفاق چند میلیون سال پیش رخ داده است و نشان میدهد که مرکز کهکشان راهشیری پویاتر از چیزی است که تا کنون فکر میکردیم.»
محققین تخمین زدهاند که این انفجار ۳۰۰،۰۰۰ سال به طول انجامیده است که در مقیاس کیهانی زمان کوتاهی است. آنها میگویند که نتایج مطالعات انجام شده در زمینهی این انفجار میتواند درک انسانها را از کهکشان راهشیری افزایش دهد، زیرا دانشمندان بر این تصور بودند که این کهکشان غیرفعال است و مرکز آن آنچنان روشن نیست، ولی اکنون باید به دنبال بازتعریف تکامل و ماهیت این کهکشان باشند. آخرین مطالعات انجام شده دلیل این انفجار را سیاهچالهی مرکزی دانستهاند، ولی هنوز کارهای زیادی برای انجام دادن وجود دارد. دانشمندان باید نحوهی تکامل سیاهچالهها و تاثیر آنها بر روی کهکشان میزبان خود را کشف کنند.