رصد یک کهکشان مارپیچی عجیب

مجله علمی ایلیاد - تلسکوپ هابل این هفته توانسته است تصویری بسیار جالب از قسمت‌های مرکزی کهکشان مارپیچ «IC 2051» تهیه کند که اطلاعات جالبی را در خود دارد. کهکشان IC 2051 در جنوب صورت فلکی جنوبی منسا و در فاصله‌ی ۹۰ میلیون سال نوری از زمین قرار دارد. نام‌های دیگر این کهکشان عبارت‌اند از «ESO 4-7» و «LEDA 13999». این کهکشان در سال ۱۹۰۰ توسط «دلیزل استوارت» ستاره‌شناس آمریکایی کشف شد.

IC 2051 از نوع کهکشان‌های مارپیچ است و مشخصات این نوع کهکشان‌ها شامل بازوهای مارپیچ و پرتوهای ستاره‌ای قطع‌کننده‌ی مرکز کهکشان هستند. ستاره‌شناسان مسئول تلسکوپ هابل، می‌گویند: «کشف این کهکشان به خاطر مرکز نورانی آن اتفاق افتاد در صورتی که ما در آنجا به دنبال کهکشان نبودیم. کهکشان‌های مارپیچی مانند IC 2051 از کنار دارای شکلی شبیه به نعلبکی هستند. آن‌ها از یک دیسک مسطح تشکیل شده‌اند که دارای برآمدگی‌های ستاره‌ای در مرکز خود است. این برآمدگی در دو طرف دیسک ادامه دارد.»

 

به‌نظر می‌رسد این برآمدگی‌ها نقشی اساسی در نحوه‌ی تکامل کهکشان داشته باشند و رشد سیاهچاله‌های کلان‌جرم موجود در مرکز اکثر این کهکشان‌های مارپیچ نیز وابستگی زیادی به این برآمدگی‌ها دارد. هر چند رصدهای بیشتری در این ناحیه باید صورت گیرد، ولی مطالعات نشان می‌دهند که برخی و شاید اکثر برآمدگی‌های کهکشانی دارای ساختارهای پیچیده‌ای هستند و مولفه‌های مارپیچ، دیسک مانند و مختلط را همزمان دارند و ریخت‌شناسی آن‌ها در جهان بی‌نظیر است.