دسترسی به اینترنت یک امکان لاکچری است یا حق مسلم؟

دسترسی به اینترنت یک امکان لاکچری است یا حق مسلم؟
مجله علمی ایلیاد - دسترسی به اینترنت یکی از حقوقهای معنوی بشر است و بر اساس آن همهی افراد باید دارای دسترسی آزاد و بدون نظارت به محیط اینترنت باشند. بر اساس مقالهای که دکتر «مرتن رگلیتز» از دانشگاه بیرمنگام منتشر کرده است، دسترسی آزاد و بدون هزینه باید برای همهی افراد فراهم شود.
بسیاری از افراد در کشورهای فقیرتر دنیا هنوز دسترسی به اینترنت ندارند، ولی روز به روز با ارزانتر شدن تکنولوژی تعداد این افراد در حال کمتر شدن است. با این حال، گسترش اینترنت در سالهای اخیر به آرامی رخ داده است و با این سرعت همهی افراد در دنیا در آیندهی نزدیک به اینترنت دسترسی نخواهند داشت. اتحادیهی ارتباطات بینالمللی سازمان ملل تخمین زده است که در پایان سال ۲۰۱۸ حدود ۵۱.۴ درصد از ساکنین زمین به اینترنت دسترسی داشتهاند.
دکتر رگلیتز میگوید: «دسترسی به اینترنت اصلاً کالای لوکسی محسوب نمیشود، بلکه یکی از حقوق معنوی بشر است و همه باید دسترسی آزاد و بیهزینهای به محیط اینترنت جهانی داشته باشند. بدون دسترسی به اینترنت، بسیاری از افراد توانایی تاثیرگذاری بر بقیهی دنیا را نخواهند داشت. بنابراین این افراد نمیتوانند در تعیین قوانینی که باید در دنیا از آنها پیروی کنند، نقشی نخواهند داشت. آزادی بیان و آزادی دسترسی به اطلاعات در حال حاضر به شدت به دسترسی داشتن به اینترنت وابسته شده است و اکنون همهی اطلاعات سیاسی و اقتصادی توسط دارندگان اطلاعات در فضای اینترنت به اشتراک گذاشته میشود.»
دکتر رگلیتز حقوق معنوی بشر را به عنوان علایق ضروری جهانی برای داشتن حداقلهای یک زندگی شایسته تعریف میکند. به نظر او این حقوق آنقدر مهم هستند که اگر کشور یا ملتی نتوانستند به این حقوق دست پیدا کنند، بقیهی کشورها و ملتها باید آنها را در دستیابی به حقوق یاری کنند.
در این مطالعه به چندین موسسه و سازمان دولتی اشاره شده است که متعهد شدهاند تا از دسترسی به اینترنت در سراسر دنیا حمایت کنند. یکی از ایالات هند و اتحادیهی اروپا از نمونههای این موارد هستند. اتحادیهی اروپا در نظر دارد تا سال ۲۰۲۰ اینترنت وایفای مجانی را در همهی روستاها و شهرهای خود ارائه کند.
دکتر رگلیتز میگوید: «دسترسی به اینترنت هزینهی زیادی برای جهان در بر ندارد. موبایلهایی که قابلیت استفاده از اینترنت را داشته باشند را نیز میتوان به صورت اشتراکی در دسترس همهی مردم جهان قرار داد.»
مقالهی دکتر رگلیتز در مجلهی Applied Philosophy منتشر شده است.

