تصویری ترسناک از کرونا ویروس
کشف سه سیاره‌ی رکوردشکن فراخورشیدی
تحول در دنیای حسگر‌های زیستی
ماهی‌هایی که توانایی راه رفتن بر روی زمین را دارند
توانایی دایناسورها در جابه‌جایی بار
فیزیکدانان، نظریه‌ای با قدمت نیم قرن را تایید کردند
تاثیر نوشیدنی‌های الکلی بر روی دیابت نوع ۲
آیا قوی‌ترین انفجار هسته‌ای تاریخ بشر را می‌شناسید؟
بهینه‌سازی فیلم‌های ماموریت‌های آپولو چگونه انجام می‌شود؟
هسته‌ی درونی زمین چند سال عمر دارد؟
جزئیاتی از میدان مغناطیسی خورشید
چگونه حنجره‌ی پستانداران فرگشت پیدا کرد؟
گوگل دیگر برای استخدام نیاز به مدرک دانشگاهی ندارد
آیا مصرف کافئین در دوران بارداری مضر است؟
کشف نشانه‌هایی از احتمال وجود حیات در سیاره‌ی ناهید
نگرانی از نرخ ذوب شدن یخچال‌های طبیعی در نیوزلند
کشف مومیایی زن جیغ‌کشان
رصد اتمسفر ستاره‌ی قلب عقرب
چرا چرخه‌ی لکه‌های خورشیدی ۱۱ ساله است؟
ساخت باتری‌هایی که ۲۸هزار سال عمر می‌کنند
ویژگی منحصربه‌فرد بزرگترین قمر مشتری
تاثیر نیش زنبور عسل بر روی درمان یک بیماری
حیات در جهان چگونه منتقل شده است؟
آیا با یک بار ابتلا، ما در مقابل کووید۱۹ مصون می‌شویم؟
کشف سازه‌های باستانی در عربستان
کشف گونه‌ی جدیدی از قورباغه‌ها در فیلیپین
نمونه‌ای بارز برای تعریف تولیدات گیاهی تراریخته
منظومه‌ی‌شمسی زمانی دارای دو خورشید بوده است
انسان‌های عصر حجر روی چه چیزی می‌خوابیده‌اند؟
ساخت میکروربات‌های متحرک

پژوهشگران در جستجوی دمای ماده‌ی تاریک هستند

پژوهشگران در جستجوی دمای ماده‌ی تاریک هستند
مجله علمی ایلیاد - اخترشناسان اطلاعات کمی در مورد ماده‌ی تاریک دارند و هنوز نتوانسته‌اند ذرات ماده‌ی تاریک را شناسایی کنند. البته آن‌ها می‌دانند که گرانش این ماده می‌تواند نورهای رسیده از اجرام دور را خم کند. تیمی بین‌المللی از اخترشناسان با استفاده از این خمش نور که به آن لنز گرانشی قوی نیز می‌گویند، تلاش دارند تا درباره‌ی مشخصات این ماده‌ی مرموز اطلاعات جدیدی کشف کنند.

پروفسور «فاسنات» از بخش فیزیک دانشگاه دیویس کالیفرنیا، می‌گوید: «مدل استاندارد ماده‌ی تاریک، نشان می‌دهد که این ماده‌ی سرد است؛ به این معنی که ذرات آن به نسبت سرعت نور آهسته حرکت می‌کنند. این موضوع به جرم ذرات ماده‌ی تاریک نیز بستگی دارد. هر چقدر جرم ذرات پایین‌تر باشد، ذرات گرم‌تر هستند و سرعت حرکت آن‌ها تندتر است. مدل ماده‌ی تاریک سرد یا ماده‌ی تاریک سنگین‌تر، در مقیاس بزرگ نسبتاً خوب کار می‌کند، ولی در مقیاس کوچک‌تر مانند یک کهکشان منفرد آنچنان خوب جواب نمی‌دهد. این موضوع باعث شد مدل‌های دیگری مانند مدل ماده‌ی تاریک گرم با ذرات سبک‌تر و سریع‌تر پا به منصه‌ی ظهور بگذارند. البته باید متذکر شد که وجود ماده‌ی تاریک داغ که سرعت حرکت ذرات آن نزدیک به سرعت نور است، بر اساس رصدهای انجام شده، رد شده است.»

پروفسور فاسنات و همکارانش با استفاده از لنز گرانشی، حد آستانه‌ای برای گرمای ماده‌ی تاریک و در نتیجه جرم ذرات آن مشخص کرده‌اند. آن‌ها روشنایی هفت کوازار که تحت لنز گرانشی بوده‌اند را اندازه‌گیری کرده‌اند و تغییرات ایجاد شده توسط حباب‌های ماده‌ی تاریک را بررسی کرده‌اند و با استفاده از این نتایج، اندازه‌ی لنز ایجاد‌شده توسط ماده‌ی تاریک را محاسبه کرده‌اند.

پروفسور فاسنات، می‌گوید: «اگر ذرات ماده‌ی تاریک سبک‌تر از این مقدار باشند و همچنین گرم‌تر باشند و در نتیجه سریع‌تر حرکت کنند، بنابراین نمی‌توانند ساختارهایی کوچک‌تر از یک اندازه‌ی مشخص را بسازند. بنابراین کوچک‌تر از این اندازه قطعاً نیستند. نتایج ما در واقع حد آستانه‌ای برای جرم ذرات ماده‌ی تاریک مشخص می‌کند و وجود ماده‌ی تاریک سرد را از بررسی‌ها خارج می‌کند. ما امیدواریم مطالعات بیشتری در این زمینه صورت گیرد تا دقت داده‌های به‌دست آمده، بیشتر شود. ما باید ۵۰ جرم دیگر را نیز مد نظر قرار دهیم تا بفهمیم چگونه ماده‌ی تاریک گرم، می‌تواند وجود داشته باشد.»

نتایج این یافته‌ها در مجله‌ی Monthly Notices of the Royal Astronomical Society منتشر شده است.
مترجمویدا محمودی - مجله علمی ایلیاد