کشف قمر دوم سیاره‌ی زمین

کشف قمر دوم سیاره‌ی زمین

کشف قمر دوم سیاره‌ی زمین
کشف قمر دوم سیاره‌ی زمین
مجله علمی ایلیاد - مرکز مینور پلانت آمریکا اعلام کرده است که در سه سال گذشته یک قمر دیگر نیز به دور سیاره‌ی زمین گردش می‌کرده است. این قمر جدید «2020CD3» نام‌گذاری شده و بسیار کم‌نور و کوچک، با اندازه‌ی تقریبی یک تا شش متر قطر بوده است. به نظر می‌رسد که این جرم در گذشته با زمین همراه نبوده است.

2020CD3 برای اولین بار توسط ستاره‌شناسان آمریکایی «تئودور پروینه» و «کسپر ویرشوز» و با استفاده از تلسکوپ ۶۰ اینچی موجود در رصدخانه‌ی مونت لمون در نزدیکی آریزونا کشف شده است. رصدهای متعاقب این کشف، محاسبه‌ی مدار این جرم را ممکن کرده است. در پنجم فوریه با به‌دست آمدن اطلاعات دقیق این جرم، مرکز مینور پلانت آن‌را اعلام عمومی کرد.

این قمر جدید از دسته‌ی سیارک‌های بسیار ریز محسوب می‌شود که مدار آن از مدار زمین می‌گذرد. به‌طور معمول این اجرام باید به سیاره‌ی میزبان خود نزدیک شوند و با آن برخورد کنند، ولی در این مورد خاص نمی‌توان این برخورد را یک فاجعه به حساب آورد، زیرا 2020CD3 بسیار ریز است و در اتمسفر زمین از بین می‌رود و به سطح زمین نمی‌رسد. قمرهای کوچک معمولاً می‌آیند و می‌روند و 2020CD3 نیز احتمالاً در دورهای آخر خود است و نهایتاً از این چرخه اطراف زمین فرار می‌کند.

طی یک مطالعه‌ی دیگر دانشمندان نشان داده‌اند که زمین در هر زمان توسط حداقل یکی از این قمرهای کوچک که قطر بیش از یک متر دارند، همراهی می‌شود. این اجرام حداقل یک دور در مدار زمین می‌چرخند و سپس از آن دور می‌شوند. هیچکدام از این اجرام به مدت طولانی در اطراف زمین نمی‌مانند، زیرا نیروهای گرانشی که ماه و خورشید به آن‌ها وارد می‌کنند، باعث ناپایدار شدن مدار آن‌ها می‌شود. این اجرام پس از اینکه چند سال در اطراف زمین چرخیدند، از آن جدا می‌شوند و مدار مستقلی به دور خورشید را شروع می‌کنند.

زمانی که یکی از این قمرهای کوچک کشف می‌شود، پیش‌بینی دقیق مدارات آن‌ها غیرممکن است، زیرا این اجرام کوچک تحت تاثیر شدید تشعشعات خورشیدی قرار می‌گیرند و کم بودن اطلاعات دانشمندان در مورد آن‌ها، باعث می‌شود انجام محاسبات مداری آن‌ها نیز غیرممکن شود.

در گذشته یک قمر دیگر به‌نام «2006 RH120» چهار بار به دور زمین چرخید و سپس از زمین جدا شد. اکنون این قمر در طرف مقابل خورشید نسبت به زمین قرار دارد، ولی پیش‌بینی می‌شود که در سال ۲۰۲۸ مجدداً به زمین نزدیک شود. بنابراین در مورد 2020CD3 نه باید منتظر برخورد سخت آن با زمین باشیم و نه باید انتظار دیدن دو ماه در آسمان را بکشیم.
مترجمامید محمدی - مجله علمی ایلیاد
منبعsci-news.com