در زیر یخچال‌های سرزمین جنوبگان چه خبر است؟

در زیر یخچال‌های سرزمین جنوبگان چه خبر است؟

در زیر یخچال‌های سرزمین جنوبگان چه خبر است؟
در زیر یخچال‌های سرزمین جنوبگان چه خبر است؟
مجله علمی ایلیاد - بیش از نصف آب آشامیدنی زمین، در سرزمین جنوبگان است. اغلب این آب‌ها در لایه‌های یخی به صورت یخ زده نگهداری می‌شوند. آب‌های زیرسطحی این منطقه به یکدیگر راه دارند و به اقیانوس منجمد جنوبی که سرزمین جنوبگان را احاطه کرده نیز راه دارند. میزان مواد محلول در این آب‌ها، اطلاعات جالبی در مورد تاریخچه‌ی وجود زندگی در این منطقه به‌دست می‌دهد.

تیمی از محققین دانشگاه صنعتی میشیگان، با بررسی نمونه‌هایی از آب دریاچه‌های زیر یخچال‌های سرزمین جنوبگان، مقاله‌ای در این زمینه تهیه و در مجله‌ی Global Biogeochemical Cycles به چاپ رسانده‌اند. «ویکماجور» از دانشگاه میشیگان، می‌گوید: «در این مقاله هر چیزی در مورد وضعیت زیست‌شناسی سرزمین جنوبگان به‌دست آوردیم را ارائه کردیم. ما اطلاعات جالبی در مورد ترکیبات کربن آلی درون آب سرزمین جنوبگان به‌دست آوردیم.»

دریاچه‌های زیر یخچال‌های طبیعی نور خورشید دریافت نمی‌کنند و یخ بالای آن‌ها فشاری بر روی آب وارد نمی‌کند. بنابراین تنها چیزی که باعث آب شدن یخ‌های عمقی می‌شود، گرمای هسته‌ی زمین است. کربن آلی یک منبع غذایی مهم برای میکرواُرگانیسم‌ها است. این منبع با غلظت فراوان در دریاچه‌ی ویلانز سرزمین جنوبگان وجود دارد.

بررسی‌های انجام شده نشان داده است که بستر دریاچه‌ها عجیب و غریب‌تر از سطح زمین است. آنالیز این بستر می‌تواند به شناخت زندگی‌های فرازمینی کمک کند. زندگی در زیر این آب‌ها، مختص میکروب‌ها است. شواهد وجود کربن آلی نیز به وجود همین موجودات اشاره دارد. محققین با استفاده از محاسبات جرمی نشان داده‌اند که مواد موجود در دریاچه‌ی ویلانز، طی ۴.۸ تا ۱۱.۹ سال تولید شده‌اند و همین زمان طول می‌کشد تا آب دریاچه راه خود را به سمت اقیانوس پیدا کند.

در پایین‌دست این دریاچه‌ی زیریخچالی، فوتوسنتز انجام نمی‌شود و به همین دلیل منبع غذا و انرژی وجود ندارد و به همین دلیل می‌توان گفت آب‌های دریاچه‌های بالادست منبع غذا و انرژی در پایین‌دست محسوب می‌شود. به هر حال از آنجا که در این منطقه از سیاره‌ی زمین فقط اُرگانیسم‌های ساده زندگی می‌کنند، می‌توان از آن برای مطالعه‌ی دقیق‌تر حیات بهره برد.
مترجمامید محمدی - مجله علمی ایلیاد
منبعsciencedaily.com