یخ‌های گرینلند و سرزمین جنوبگان در حال قطورتر شدن هستند!

مجله علمی ایلیاد - یخ‌های اطراف مناطق گرینلند و سرزمین جنوبگان در حال ذوب شدن هستند، ولی در عین حال یخ‌های نواحی میانی این مناطق در حال قطورتر شدن هستند. در رقابت بین این دو اثر متناقض، ذوب شدن یخ‌های ساحلی برنده است.

ناسا ماهواره‌ای به‌نام «ICESat-2» دارد که ماموریت خود را از سال ۲۰۰۳ آغاز کرده و وظیفه‌ی آن بررسی وضعیت یخ‌های مناطق گرینلند و سرزمین جنوبگان است. مقایسه‌ی داده‌های این ماهواره در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ با داده‌های جمع‌آوری شده در سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸ نشان دهنده‌ی بروز تغییرات در یخ‌های نواحی مرکزی این مناطق است.

در هر دو باری که ماهواره‌ی ناسا وارد ماموریت بررسی یخ‌ها شده، ارتفاع یخ را در نزدیکی قطب‌های زمین با استفاده از نور لیزر اندازه‌گیری کرده است. از آنجا که موقعیت ماهواره در فضا همواره مشخص است، مدت زمانی که طول می‌کشد تا انعکاس نور به ماهواره برسد، نشان دهنده‌ی ضخامت یخ‌ها است و با این روش دانشمندان می‌توانند تغییرات ضخامت یخ‌ها را اندازه‌گیری کنند.

مقایسه‌ی داده‌ها نشان داده است که قطر یخ در نواحی شرقی سرزمین جنوبگان و نواحی مرکزی گرینلند بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۹ تا حدودی افزایش داشته است. دانشمندان حدس می‌زنند که این اتفاق در نتیجه‌ی افزایش بارش برف رخ داده است، زیرا وقتی شرایط اقلیمی گرم‌تر باشد، تبخیر آب اقیانوس‌ها بیشتر بوده و میزان رطوبت موجود در هوا و در نتیجه بارش برف و باران افزایش پیدا می‌کند. محققین در مجله‌ی Science گزارش کرده‌اند که افزایش قطر یخ در برخی نواحی نباید ما را از ذوب شدن یخ در سواحل گرینلند و سرزمین جنوبگان غافل کند. گرینلند و سرزمین جنوبگان هر کدام سالانه به طور متوسط ۱۲۰ میلیارد تُن یخ را طی ۱۶ سال گذشته از دست داده‌اند.

«آلکس گاردنر» از آزمایشگاه پیشرانه‌ی جت ناسا به‌عنوان همکار این تحقیق، می‌گوید: «گرینلند و سرزمین جنوبگان در موضوع چگونگی و مکان‌های از دست رفتن یخ‌ها کاملاً متفاوت هستند. همه‌ی طول سواحل گرینلند کاهش قطر یخ را تجربه کرده‌اند، ولی یخچال‌های بیرونی آن بیشترین تاثیر را از دماهای بالا در تابستان‌ها گرفته‌اند. قسمت‌های جنوبی گرینلند سالانه ۴ تا ۶ متر از قطر یخ‌های خود را از دست می‌دهند. در سرزمین جنوبگان، گرما نه تنها باعث ذوب شدن یخچال‌های طبیعی شده، بلکه لایه‌های یخی معلق بر روی اقیانوس‌ها را نیز آب کرده است.»

پروفسور «اندرو شپرد» از دانشگاه لیدز، می‌گوید: «از داده‌های ماهواره‌ی ناسا می‌توان برای ارزیابی پیش‌بینی‌های مدل‌های اقلیمی پیشنهادی محققین در گذشته استفاده کرد و به این ترتیب، به ساختن مدل‌های دقیق‌تر کمک کرد.»