توانایی دایناسورها در جابه‌جایی بار
فیزیکدانان، نظریه‌ای با قدمت نیم قرن را تایید کردند
تاثیر نوشیدنی‌های الکلی بر روی دیابت نوع ۲
آیا قوی‌ترین انفجار هسته‌ای تاریخ بشر را می‌شناسید؟
بهینه‌سازی فیلم‌های ماموریت‌های آپولو چگونه انجام می‌شود؟
هسته‌ی درونی زمین چند سال عمر دارد؟
جزئیاتی از میدان مغناطیسی خورشید
چگونه حنجره‌ی پستانداران فرگشت پیدا کرد؟
گوگل دیگر برای استخدام نیاز به مدرک دانشگاهی ندارد
آیا مصرف کافئین در دوران بارداری مضر است؟
کشف نشانه‌هایی از احتمال وجود حیات در سیاره‌ی ناهید
نگرانی از نرخ ذوب شدن یخچال‌های طبیعی در نیوزلند
کشف مومیایی زن جیغ‌کشان
رصد اتمسفر ستاره‌ی قلب عقرب
چرا چرخه‌ی لکه‌های خورشیدی ۱۱ ساله است؟
ساخت باتری‌هایی که ۲۸هزار سال عمر می‌کنند
ویژگی منحصربه‌فرد بزرگترین قمر مشتری
تاثیر نیش زنبور عسل بر روی درمان یک بیماری
حیات در جهان چگونه منتقل شده است؟
آیا با یک بار ابتلا، ما در مقابل کووید۱۹ مصون می‌شویم؟
کشف سازه‌های باستانی در عربستان
کشف گونه‌ی جدیدی از قورباغه‌ها در فیلیپین
نمونه‌ای بارز برای تعریف تولیدات گیاهی تراریخته
منظومه‌ی‌شمسی زمانی دارای دو خورشید بوده است
انسان‌های عصر حجر روی چه چیزی می‌خوابیده‌اند؟
ساخت میکروربات‌های متحرک
چه حجمی از یخ‌های زمین بر اثر گرمایش آب شده‌اند؟
کشف هاله‌ای گازی در اطراف کهکشان آندرومدا
احساس خستگی می‌کنید؟
کشف بزرگترین ادغام سیاه‌چاله‌ها توسط امواج گرانشی

دنباله‌دار اطلس دوباره خبرساز شد

دنباله‌دار اطلس دوباره خبرساز شد
مجله علمی ایلیاد - زمستانِ گذشته بود که دنباله‌دار «اطلس» کشف شد و خبرهایی از پُرنور شدن آن در آسمان شب زمین به گوش رسید؛ تا حدی که گفته می‌شد می‌توان آن‌را با چشم غیرمسلح مشاهده کرد. اما چندی بعد و پس از نزدیک شدن این دنباله‌دار به خورشید، هسته‌ی آن متلاشی شد و دیگر به آن درخشش تاریخ‌ساز نرسید. اما این اتفاق آن‌قدرها هم بد نبود. دانشمندان از تکه‌تکه شدن هسته‌ی این دنباله‌دار بهره بردند و آن‌را مورد تجزیه‌وتحلیل دقیقی قرار دادند که پیش‌تر روی هسته‌ی هیچ دنباله‌دار دیگری انجام نشده بود.
 
بررسی بقایای دنباله‌دار اطلس، نشان داد که غبار اطراف هسته‌ی این دنباله‌دار که به آن «کما» می‌گویند و همچنین دُم غباری آن، حاوی مقادیر زیادی از کربن است. «اکاترینا چورنایا» دانشجوی تحصیلات تکمیلی دانشگاه فدرال شرقی روسیه، در این‌باره می‌گوید: «ما انتظار داشتیم تا دنباله‌دار اطلس به درخشان‌ترین دنباله‌دار سال ۲۰۲۰ و دهه‌ی گذشته تبدیل شود، اما این اتفاق رخ نداد و هسته‌ی دنباله‌دار متلاشی شد. خوشبختانه ما مطالعات فتومتریک و قطبش‌سنجی هسته‌ی اطلس ‌را قبل و بعد از متلاشی شدن انجام داده‌ایم و می‌توانیم ترکیبات کما را بررسی دقیق کنیم. در این فرایند ما شاهد رشد چشم‌گیر غلظت بالای ذرات کربن بودیم.»
 
دنباله‌دار اطلس یک دنباله‌دار با دوره‌ی تناوب مداری طولانی‌مدت بود و این امر باعث شده بود تا به ندرت به خورشید نزدیک شود و همین عاملی برای بقای عناصر باستانی هسته‌ی آن مثل کربن، باقی مانده از زمان شکل‌گیری منظومه‌شمسی شده بود. بر اساس این یافته‌ها، دانشمندان معتقدند که می‌توان با بررسی کما دیگر دنباله‌دارها، مدت‌زمان حضور آن‌ها در منظومه‌ی شمسی را حدس زد. به‌عنوان مثال، مقدار کم در هسته‌ی یک دنباله‌دار به معنی میزان دفعات زیاد قرار گرفتن آن در مجاورت خورشید است و میزان بیشتر کربن، نشان‌دهنده‌ی تعداد کمتر گردش‌هایش به‌دور خورشید است.
 
همان‌طور که در مجله‌ی The Royal Astronomical Society شرح داده شده است، قرار گرفتن در معرض خورشید در فواصل کم، میزان کربن موجود در کمای دنباله‌دار را کاهش داده است؛ دانشمندان می‌گویند این مولفه‌ها همانند چیزی بود که پیش‌تر در دنباله‌دار «هیل‌باپ» دیده بودیم.
 
با از بین رفتن دنباله‌دار اطلس، آسمان شب از دنباله‌دار دیگری با درخششی منحصربه‌فرد رونمایی کرد. دنباله‌دار «نئووایز» اکنون پس از غروب خورشید در افق شمال‌غربی آسمان می‌درخشد.
مترجمعلی عمانی - مجله علمی ایلیاد