آثار آلودگیهای هستهای در ژاپن
آثار آلودگیهای هستهای در ژاپن
مجله علمی ایلیاد - هنوز هم بقایای هستهای نیروگاه حادثه دیدهی فوکوشیما داییچی ژاپن، برای کارگرانی که در حال تمیزکاری این منطقه هستند، مشکل سردرد ایجاد میکند. پس از اینکه مشخص شد آب آلوده از راکتورهای ذوب شدهی نیروگاه فوکوشیما نَشت کرده و وارد آبهای زیرزمینی شده است، حدود ۱ میلیون تُن از فاضلاب نیروگاه که حاوی عناصر رادیواکتیو بود، به درون ۱۰۰۰ مخزن نگهداری در اطراف نیروگاه پمپ شد. شرکت تپکو به عنوان بهرهبردار نیروگاه، در حال برنامهریزی برای مواجهه با این حجم آلودگی آبهای زیرزمینی است.
شرکت تپکو تا کنون این ایده را مطرح کرده که بتواند با انجام یک مرحلهی تصفیه بر روی فاضلاب آلوده، عناصر رادیواکتیو آنرا جدا کرده و بقیهی آب را وارد اقیانوس آرام کند. طرفداران این ایده میگویند در این تصفیهی شیمیایی، فقط عنصر تریتیوم جدا نمیشود که کمترین خاصیت رادیواکتیو را دارد و در کل این کار نمیتواند خطری داشته باشد.
اکنون مطالعهی جدیدی که نتایج آن در مجلهی Science منتشر شده است، نشان میدهد که ایدهی شرکت تپکو خطرات زیادی دارد. شیمیدانان اعتقاد دارند که تریتیوم تنها مشکل باقی مانده نخواهد بود، بلکه کربن-۱۴، کبالت-۶۰ و استرانسیوم-۹۰ نیز در آب تصفیه شده باقی میمانند. نویسندگان مقاله میگویند: «غلظت این ایزوتوپها خیلی کمتر از تریتیوم است و در مخازن مختلف میزان مختلفی دارد. در ۷۰ درصد از مخازن، غلظت این ایزوتوپها خیلی بالاتر از حد معمول است و باید تصفیهی مجدد روی آنها انجام شود.»
اگر مخازن آب آلوده بدون تصفیهی مجدد به اقیانوس ریخته شوند، میتوانند محیطزیست آنرا تخریب کنند. محققین میگویند: «کربن-۱۴ در زیست ماهیها تا ۵۰،۰۰۰ برابر بیشتر از تریتیوم تاثیر دارد. همچنین ایزوتوپهایی مانند کبالت-۶۰ تا ۳۰۰،۰۰۰ بار بیشتر احتمال تهنشینی در رسوبات کف دریا را دارند. تریتیوم به سرعت پخش و رقیق میشود، ولی نمیتوان این سرنوشت را برای دیگر آلودگیها متصور بود.»
دکتر «کن باسلر» بهعنوان شیمیدان مسئول این تحقیق، میگوید: «محلولهایی وجود دارند که میتوان به کمک آنها مشکل را حل کرد. کار مشکلی در پیش است، ولی مشکل حل ناشدنی نیست. در مرحلهی اول باید آلودگیهای رادیواکتیو باقی مانده در مخازن را برطرف کرد تا بتوان برای آلودگیهای باقی مانده در مخازن برنامهریزی کرد. برای تخلیهی این مخازن به اقیانوس باید یک گروه مستقل تاثیر همهی آلودگیهای محتمل بر روی محیطزیست دریا را بررسی کند، زیرا سلامت اقیانوس بر روی سلامت بیشمار انسان، تاثیر میگذارد.»