تاثیر خواب در واکنش به اتفاقات خوب و بد
کشف سیاره‌هایی از الماس
چرا هضم ذرت برای انسان دشوار است؟
برندگان بهترین عکس‌های نجومی سال ۲۰۲۰
تصویری ترسناک از کرونا ویروس
کشف سه سیاره‌ی رکوردشکن فراخورشیدی
تحول در دنیای حسگر‌های زیستی
ماهی‌هایی که توانایی راه رفتن بر روی زمین را دارند
توانایی دایناسورها در جابه‌جایی بار
فیزیکدانان، نظریه‌ای با قدمت نیم قرن را تایید کردند
تاثیر نوشیدنی‌های الکلی بر روی دیابت نوع ۲
آیا قوی‌ترین انفجار هسته‌ای تاریخ بشر را می‌شناسید؟
بهینه‌سازی فیلم‌های ماموریت‌های آپولو چگونه انجام می‌شود؟
هسته‌ی درونی زمین چند سال عمر دارد؟
جزئیاتی از میدان مغناطیسی خورشید
چگونه حنجره‌ی پستانداران فرگشت پیدا کرد؟
گوگل دیگر برای استخدام نیاز به مدرک دانشگاهی ندارد
آیا مصرف کافئین در دوران بارداری مضر است؟
کشف نشانه‌هایی از احتمال وجود حیات در سیاره‌ی ناهید
نگرانی از نرخ ذوب شدن یخچال‌های طبیعی در نیوزلند
کشف مومیایی زن جیغ‌کشان
رصد اتمسفر ستاره‌ی قلب عقرب
چرا چرخه‌ی لکه‌های خورشیدی ۱۱ ساله است؟
ساخت باتری‌هایی که ۲۸هزار سال عمر می‌کنند
ویژگی منحصربه‌فرد بزرگترین قمر مشتری
تاثیر نیش زنبور عسل بر روی درمان یک بیماری
حیات در جهان چگونه منتقل شده است؟
آیا با یک بار ابتلا، ما در مقابل کووید۱۹ مصون می‌شویم؟
کشف سازه‌های باستانی در عربستان
کشف گونه‌ی جدیدی از قورباغه‌ها در فیلیپین

آیا با یک بار ابتلا، ما در مقابل کووید۱۹ مصون می‌شویم؟

آیا با یک بار ابتلا، ما در مقابل کووید۱۹ مصون می‌شویم؟
مجله علمی ایلیاد - برخی از بیماری‌ها مانند سرخک، هر انسان را فقط یک بار مبتلا می‌کنند و تا آخر عمر سیستم ایمنی بدن در مقابل آن‌ها مصون است. برخی دیگر از بیماری‌ها مانند آنفلوآنزا اینگونه نیستند و واکسن آن‌را باید به صورت سالانه تزریق کرد.

اینکه بدن ما در مقابل یک بیماری‌ مصون می‌شود، معمولاً به پادتن‌های موجود در بدن ارتباط دارد. این پادتن‌ها در واقع پروتئین‌هایی هستند که برای مقابله با آلودگی‌ها تولید می‌شوند و مهم‌ترین سد دفاعی شناخته شده‌ی بدن هستند. پادتن‌ها سلول‌های مهاجم را احاطه کرده و از تجاوز آن‌ها به سلول‌های بدن و تکثیر خود جلوگیری می‌کنند. وقتی عامل بیماری‌زا از بدن خارج می‌شود، سطح وجود پادتن پایین می‌آید، ولی مقدار آن در حدی خواهد ماند که در صورت حمله‌ی مجددِ عوامل بیماری‌زا، بتواند سریع‌تر واکنش دهد.

دکتر «مارک جنکینز» از دانشکده‌ی پزشکی مینه‌سوتا، می‌گوید: «بدن حمله‌ی عوامل بیماری‌زا را فراموش نمی‌کند و اگر ما دوباره به یک بیماری مبتلا شویم یا به خاطر جهش یافتن عوامل بیماری‌زا است که شناسایی آن‌ها توسط سیستم ایمنی مشکل می‌شود و یا خود سیستم ایمنی تصمیم می‌گیرد در مقابل برخی از بیماری‌ها واکنش کمتری نشان دهد. به‌عنوان مثال ویروس آنفلوآنزا می‌تواند به راحتی ژن خود را تغییر دهد، به نحوی که سیستم ایمنی بدن آن‌را شناسایی نمی‌کند، ولی ویروس سرماخوردگی معمولی قدرت تغییر ژن بالایی ندارد، ولی خود سیستم ایمنی بدن تصمیم می‌گیرد تا پادتن‌های زیادی برای مقابله با آن تولید نکند.»

برای بیماری‌هایی که هیچکدام از شرایط بالا را نداشته باشند، میزان مصون بودن بدن در مقابل ابتلای مجدد به آن‌ها طولانی‌تر خواهد بود. در مطالعات گذشته نشان داده شده است که ۵۰ سال طول می‌کشد تا نصف پادتن‌ آبله مرغان در بدن انسان از بین برود.  

محققین اعتقاد دارند که سیستم ایمنی بدن انسان به نحوی آموزش می‌بیند که عوامل بیماری‌زای خاصی را شناسایی کند. باکتری‌ها و ویروس‌هایی که حالت متقارن دارند و الگوی خاصی از پروتئین‌ها را بر روی سطح خود دارند، بیشتر مورد شناسایی قرار می‌گیرند. به نظر می‌رسد سیستم ایمنی بدن ما در مقابل عوامل بیماری‌زایی که حالت نامتقارن دارند، به خوبی آموزش نمی‌بیند.

در مورد کروناویروس ایجادکننده‌ی کووید-۱۹ دانشمندان هنوز اتفاق نظر ندارند که آیا مصونیت طولانی مدت ایجاد می‌شود و یا لازم است سالانه واکسن جدید آن به مردم تزریق شود. البته آن‌ها اعتقاد دارند که سرعت انجام جهش ژنتیکی در کروناویروس جدید، به اندازه‌ی ویروس آنفلوآنزا نیست و امیدوارند بتوانند در آینده به‌طور کامل از شر این ویروس خلاص شوند.
مترجمامید محمدی - مجله علمی ایلیاد