رودخانههای قطبی، یخهای قطبی را ذوب میکنند

رودخانههای قطبی، یخهای قطبی را ذوب میکنند
مجله علمی ایلیاد - مطالعهی جدیدی که به سرپرستی موسسهی علوم و تکنولوژی زمین-دریا در ژاپن انجام شده و محققینی از آمریکا، امارات متحدهی عربی، فنلاند و کانادا نیز در آن همکاری داشتهاند، نشان داده است که افزایش گرمای ناشی از رودخانههای سرزمین شمالگان باعث ذوب شدن یخهای اقیانوس منجمد شمالی و در نتیجه گرم شدن اتمسفر شده است. نتایج این مطالعه در مجلهی Science Advances منتشر شده است.
بر اساس این مطالعه، محققین دریافتهاند که رودخانههای اصلی سرزمین شمالگان به نسبت سال ۱۹۸۰ گرمای بیشتری به اقیانوس منجمد شمالی وارد میکنند. در واقع گرمای این رودخانهها مسئول آب شدن ۱۰ درصد از یخهایی است که تا کنون از اقیانوس منجمد شمالی کم شده است. این ۱۰ درصد برابر با میزان یخ موجود در مساحت ۱۲۰،۰۰۰ کیلومتر مریع به ضخامت ۱ متر است.
دکتر «ایگور پلیاکوف» از دانشگاه آلاسکا فیربانک، به عنوان همکار این تحقیق، میگوید: «در واقع اگر فرض کنید آلاسکا با یخی به ضخامت یک متر پوشانده شده باشد، تا کنون ۲۰ درصد آن از بین رفته است.»
رودخانهها بیشترین تاثیر را در طول فصل بهار دارند. آب گرم به زیر یخهای اقیانوس منجمد شمالی نفوذ کرده و با پخش شدن زیر آن، باعث فروپاشیدن یخها میشود. زمانی که یخها آب میشوند، آب گرم در معرض هوا قرار میگیرد و باعث گرمایش هوا میشود. طبق محاسبات محققین، گرمایی که هوا از آبهای گرم دریافت میکند، بیش از گرمایی است که باعث ذوب شدن یخها میشود.
بیشترین تاثیر رودخانههای قطبی در ناحیهی سیبری مشاهده شده است. در مورد منطقهی آلاسکا تنها یک رودخانه بهنام مکنزی به اندازهای بزرگ است که میتواند اثر گرمایشی بر روی یخهای قطبی داشته باشد.
محققین اعتقاد دارند که گرمایش هوای زمین در آینده باعث گرمتر شدن رودخانههای قطبی خواهد شد و به این ترتیب، گرمای بیشتری وارد اقیانوس منجمد شمالی میشود و در نتیجه گرمایش سرزمین شمالگان تشدید میشود.
البته شایان ذکر است که رودخانهها تنها یکی از منابع گرمایش اقیانوس منجمد شمالی هستند. گرمایش کلی زمین و وارد شدن آب از اقیانوسهای آرام و اطلس از منابع اصلی گرمایش یخهای قطبی هستند. این منابع حتی در فصل زمستان نیز باعث از بین رفتن یخهای قطبی میشوند. دکتر پلیاکوف اضافه میکند: «این وضعیت هشدار دهنده است، زیرا همهی این تغییرات با شتاب بالا در حال وقوع هستند. در یک دههی گذشته، شتاب این تغییرات وحشتناک بوده است.»

