ساخت کوچکترین حافظهی جهان
ساخت کوچکترین حافظهی جهان
مجله علمی ایلیاد - تیمی از دانشمندان آمریکایی، بریتانیایی و تایوانی توانستهاند کوچکترین حافظهی جانبی را تولید کنند. نتایج یافتههای آنها طی مقالهی در مجلهی Nature Nanotechnology منتشر شده است. در سال ۲۰۱۸ پروفسور «دجی اکینواند» از دانشگاه تگزاس با همکارانش توانستند کوچکترین حافظه جانبی را بهنام «اتمریستور» تولید کنند که ضخامت آن به اندازهی یک لایه اتم بود.
این محققین در مطالعهی جدید خود توانستهاند حافظهی تولید شده را از این هم کوچکتر کنند. سطح مقطع حافظهی جدید در حد یک نانومتر مربع است. آنها به کمک علم فیزیک توانستند حافظهی خیلی کوچکی تولید کنند. عیوب و یا حفرههایی که در ماده وجود دارد، بهعنوان کلید ساخت حافظهی بسیار کوچک استفاده شده است.
پروفسور آکینواند میگوید: «وقتی که یک اتم منفرد از یک فلز به درون حفره با اندازهی نانو در مادهی پایه وارد شده و آنرا پُر میکند، خصوصیات مربوط به رسانایی خود را به مادهی پایه القا میکند که این اتفاق تاثیر بهسزایی در وضعیت مادهی اصلی دارد.»
اگرچه محققین از دیسولفید مولیبدن «MoS2» بهعنوان نانومادهی اصلی برای ساخت حافظه استفاده کردهاند، ولی اذعان دارند که صدها مادهی دیگر را نیز میتوان بهجای آن به کار برد.
رقابت بر سر ساخت چیپها و قطعات الکترونیکی کوچکتر، بهخاطر توان مصرفی کمتر و راحتتر بودن استفاده از آنها است. پردازندههای کوچکتر این امکان را میدهند تا کامپیوترها و موبایلهای کوچکتری ساخته شوند. کوچکتر کردن اندازهی چیپها باعث میشود نیاز آنها به انرژی نیز کمتر شود و ظرفیت آنها افزایش پیدا کند و به این ترتیب، دستگاههای سریعتر و هوشمندتری ساخته میشوند که توان کمتری برای عملکرد خود نیاز دارند.
دکتر «پانی واراناسی» مدیر برنامهی دفتر تحقیقات ارتش آمریکا، میگوید: «نتایج بهدست آمده در این تحقیق، راه را برای توسعهی نسل آیندهی این دستگاهها هموار میکند. این موضوع برای وزارت دفاع از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا میتواند از آن در سیستمهای ارتباط رادیویی و دیگر کاربردهای مهم استفاده کند.»
پروفسور اکینواند اضافه میکند: «علم به جایی رسیده است که اتمهای منفرد میتوانند عملکرد یک حافظه را کنترل کنند.»
دستگاهی که این تیم محققین ساختهاند، در دستهی ممریستورها جای میگیرد که در آنها مقاومت بین دو ترمینال سیستم بدون نیاز به ترمینال سوم بهبود یافته است و به این ترتیب، اندازهی این حافظهها میتواند خیلی کوچکتر از حافظههای جانبی امروزی باشد؛ به طوری که در هر سانتیمتر مربع آن ۲۵ ترابایت داده جا میشود که میتوان گفت ۱۰۰ برابر از حافظههای کنونی ظرفیت بالاتری دارد.