منشاء سیارک چیکشلوب کجا بوده است؟

http://www.sci-news.com/space/chicxulub-asteroid-main-belt-09919.html
مجله علمی ایلیاد - دانشمندان مدلهای کامپیوتری از تکامل سیارکها را با رصدهایی که از سیارکهای ناشناخته انجام دادهاند، ترکیب کردهاند و با این روش تناوب رخداد برخورد سیارکهایی مانند «چیکشلوب» که باعث انقراض دایناسورها شد را بررسی کردهاند.
در انتهای عصر کرتاسه حدود ۶۶ میلیون سال پیش، یک جرم آسمانی به قطر ۱۰ کیلومتر در نزدیکی شهر چیکشلوب در مکزیک کنونی به زمین برخورد کرد. این برخورد باعث آزاد شدن گازهایی شد که تغییرات اقلیمی شدیدی را در پی داشتند. آزاد شدن این گازها به اتمسفر زمین، زنجیرهای از رخدادها را در پی داشت که منجر به انقراض دایناسورهای غیرپرنده نیز شد. این انقراض در واقع ۷۵ درصد موجودات زندهی روی زمین را شامل میشد.
طی چند دههی گذشته دانستههای بشر از رخداد چیکشلوب بیشتر و بیشتر شده است، ولی هنوز هم هر پیشرفتی منجر به ایجاد پرسشهای جدید میشود. از بین پرسشهایی که تا کنون پاسخ داده نشده است، میتوان به منشاء جرم آسمانی و تناوب چنین برخوردهایی به زمین اشاره کرد.
جرم برخورد کننده به چیکشلوب مشابه همان شهابسنگهای کندریت کربنی بوده است که معمولاً در منظومهی شمسی پیدا میشوند. هر چند کندریتهای کربنی جزء اجرام بزرگی هستند که به زمین نزدیک میشوند، ولی هیچکدام از این کندریتها به اندازهای نیستند که بتوانند حفرهای مانند حفرهی چیکشلوب ایجاد کنند. به همین خاطر دانشمندان تصمیم گرفتند به دنبال همزادان چیکشلوب جستجو کنند.
آنها از مدلهای کامپیوتری برای ردگیری نحوهی فرار اجرام از کمربند سیارکی استفاده کردهاند. کمربند سیارکی ناحیهای است که اجرام کوچک آسمانی در آنجا قرار دارند و بین مریخ و مشتری قرار دارد. طی سالهای متمادی، نیروهای گرمایی باعث میشوند که اجرام آسمانی از این کمربند خارج شوند و تحت تاثیر نیروی گرانشی سیارههای دیگر به مدار زمین نزدیک شوند.
دانشمندان با استفاده از ابرکامپیوتر ناسا، ۱۳۰ مدل سیارک را طی صدها میلیون سال رصد کردهاند. توجه ویژهی دانشمندان بر روی سیارکهایی بوده که در نیمهی خارجی کمربند سیارکی قرار داشتهاند. آنها دریافتهاند که امکان برخورد سیارکی با قطر ۱۰ کیلومتر به زمین از این ناحیه از کمربند سیارکی تقریباً ۱۰ برابر بیشتر از چیزی است که تا کنون تصور میشد.
محققین دریافتهاند که سیارکهای با قطر ۱۰ کیلومتر هر ۲۵۰ میلیون سال یک بار به زمین برخورد میکنند. این یافته با چیزی که دانشمندان از تاریخچهی زمین میدانند نیز مطابقت دارد.
نتایج این یافتهها در مجلهی Icarus منتشر شده است.

