اخلال‌گران فضایی و تاثیر آن‌ها بر تکامل زمین

اخلال‌گران فضایی و تاثیر آن‌ها بر تکامل زمین
اخلال‌گران فضایی و تاثیر آن‌ها بر تکامل زمین
مجله علمی ایلیاد - تیمی از محققین آمریکایی و استرالیایی بقایای سیارک‌های باستانی برخورد کرده با زمین را آنالیز و اثر برخورد سهمگین آن‌ها با زمین را مدل‌سازی کرده‌اند و به این طریق، نشان داده‌اند که این برخوردها بیش از تعدادی بوده که تا کنون تصور می‌شد و احتمالاً این برخوردها بر روی سطح اکسیژن موجود در اتمسفر زمین، بین ۲.۵ تا ۴ میلیارد سال پیش تاثیر داشته‌اند. نتایج این یافته‌ها در مجله‌ی Nature Geoscience منتشر شده است.

زمانی که سیارک‌ها و شهاب‌سنگ‌های بزرگ با زمین برخورد کرده‌اند، انرژی آزاد شده توسط آن‌ها باعث ذوب شدن و تبخیر شدن مواد سنگی موجود در پوسته‌ی زمین شده است. ذرات ریز سنگ‌های مذاب میعان کرده و جامد شده‌اند و سپس به زمین برگشته‌اند. برگشت این ذرات باعث ایجاد سطح شبیه به شن‌ریزه بر روی زمین شده است. این ذرات لایه‌های گسسته‌ای بر روی پوسته‌ی زمین ایجاد کرده‌اند که عمر آن‌ها بین ۲.۴ تا ۳.۵ میلیارد سال می‌رسد. این لایه‌های سنگی نشان دهنده‌ی برخورد سیارک‌ها به زمین در آن دوران هستند.

تعداد لایه‌هایی که در سال‌های اخیر شناسایی شده‌اند، نشان می‌دهند که تعداد برخوردهایی که توسط سیارک‌ها با زمین انجام شده، بیش از چیزی است که تا کنون تصور می‌شد. تخمین دانشمندان این است که بمباران زمین توسط سیارک‌ها بیش از ۱۰ برابر تصورات قبلی بوده است.

نکته‌ی مهمی که در مطالعه‌ی اخیر کشف شده، این است که جرم‌های وارد شده به زمین از طریق سیارک‌های برخوردی به‌عنوان مکنده‌ی اکسیژن عمل کرده‌اند و به این ترتیب این برخوردها باعث به تاخیر افتادن تجمع اکسیژن در اتمسفر زمین شده است.

فراوانی اکسیژن در اتمسفر زمین با در نظر گرفتن تولید و حذف این عنصر از اتمسفر به‌دست آمده است. یافته‌های جدید نشان می‌دهند که در دوره‌ای از شروع تکامل زمین، مصرف اکسیژن به خاطر برخورد سیارک‌ها زیاد شده است و به همین دلیل تکامل بر روی زمین با تاخیر مواجه شده است. دانشمندان تخمین زده‌اند که این تاثیر را عموماً سیارک‌هایی داشته‌اند که قطر بیش از ۱۰ کیلومتر داشته‌اند.

حدود ۲.۴ میلیارد سال پیش و زمانی که بمباران زمین توسط سیارک‌ها کاهش یافته است، اکسیژن موجود در اتمسفر رو به افزایش گذاشته است. در واقع در این زمان علاوه بر اینکه تعداد برخوردها کاهش یافته است، همان برخوردهای کم نیز توسط سیارک‌های کوچک‌تر انجام شده است و به این ترتیب، فرصت تجمع اکسیژن بر روی زمین فراهم شده است و زمین وارد مرحله‌ی مهمی از تکامل خود شده است و شرایط برای زندگی گونه‌های حیوانی ایجاد شده است.
مترجمامید محمدی - مجله علمی ایلیاد
مجله ایلیاد رادر اینستاگرام دنبال کنید...مجله ایلیاد رادر تلگرام دنبال کنید...مجله ایلیاد رادر آپارات دنبال کنید...مطالب مشابه● کشف کوچک‌ترین سیاه‌چاله‌ جهان● احتمال وجود حیات در ابراهای غلیظ ناهید● صورت‌فلکی‌هایی که همه می‌توانند آن‌ها را پیدا کنند● آخرین سیارکی که به زمین برخورد کرد چه زمانی بوده است؟● آیا انسان می‌تواند به سیاره‌ی عطارد برود؟● از طرف تاریک ماه چه چیزهای می‌دانیم؟● جهان چگونه شروع شده است؟● چهار تصویر جذاب هابل در سال ۲۰۲۱● آزمایش قدیمی‌ترین ماده‌ای که روی زمین● کاوشگر پارکر چگونه به خورشید رسید؟ جدیدترین مطالب● چطور بیماری حرکت یا سفر را درمان کنیم؟ ● تفاوت دیابت نوع ۱ و ۲ در چیست؟● چرا بیماران قلبی باید کاکائو بخورند● شاهکاری توسط دانشمندان مرکز سِرن● چطور زمان‌مان را برای امتحان مدیریت کنیم؟● بدترین همه‌گیری‌هایی تاریخ بشر● نئاندرتال‌ها با سیاره‌ی زمین چه کردند؟● چگونه مشکلات گوارشی و معده را بهبود دهیم؟● هفت راه برای بهبود آنتن‌دهی وای‌فای● ساخت ربات‌هایی بدون نیاز به منبع تغذیه● آیا گودزیلاها وجود داشته‌اند؟● تنها یک گام تا انقلاب الکترونیکی باقی است● چگونه یک رادیاتور را هواگیری کنیم؟● آناتومی بدن انسان باید بروزرسانی شود!● چطور ترشحات طبیعی واژن را تشخیص دهیم؟● فاجعه‌ی چرنوبیل چه پیامدهایی داشته است؟● ماینرهای چینی چقدر برق مصرف می‌کنند؟● آیا ابتلای همزمان به کرونای دلتا و اُمیکرون امکان‌پذیر است؟● چگونه یک ازدواج موفق داشته باشیم؟● افسانه اکسیر جوانی به حقیقت پیوست