منتظر سقوطی بر روی ماه باشید
منتظر سقوطی بر روی ماه باشید
مجله علمی ایلیاد - به نظر میرسد «ایلان ماسک» قبل از زمانی که برای آن برنامهریزی شده است، میتواند چیزی را به ماه بفرستد؛ هر چند نحوهی فرستادن دقیقاً همانطوری که ایلان برنامهریزی کرده بود، نیست. یک راکت فالکون ۹ متعلق به شرکت اسپیس ایکس، در سال ۲۰۱۵ پس از پرتاب از کنترل خارج شد و طبق آخرین اطلاعات، اخیراً یک بار در نزدیکی ماه مشاهده شده است. طبق پیشبینی متخصصین، این راکت در ماه مارس به ماه برخورد خواهد کرد. البته متأسفانه باید گفت که این برخورد از زمین قابل مشاهده نیست.
اسپیس ایکس در فوریهی سال ۲۰۱۵ تلاش کرد که رصدخانهی آب و هوایی متعلق به سازمان ملی اقیانوسها و اتمسفر آمریکا را به نزدیکی نقطهی لاگرانژی اول در طرف دیگر زمین برساند. هر چند این ماموریت با موفقیت به انجام رسید، ولی مرحلهی دوم راکت پرتابکننده تبدیل به یک زبالهی فضایی ۴.۴ تنی شد که زبالهای بزرگی نیز محسوب میشود. مداری که این زبالهی فضایی در حال طی آن بوده است، بسیار از اتمسفر زمین دور بوده و امکان برگشت این زباله فضایی بر روی زمین وجود ندارد، ولی با این حال آنقدر هم دور نیست که بتواند از گرانش زمین فرار کند.
مومنتوم اولیهی راکت پرتاب شده در ترکیب با نیروهای گرانشی ناشی از خورشید، زمین و ماه باعث شده مدار این زبالهی فضایی عجیب و غریب باشد و نتوان آیندهی بلندمدت آنرا به درستی پیشبینی کرد. با این حال، امکان پیشبینی حرکتهای این زباله فضایی در آیندهی نزدیک وجود دارد.
متخصصین با استفاده از رصدهایی که منجمین آماتور انجام دادهاند، پیشبینی کردهاند که این زبالهی فضایی در چهارم مارس ۲۰۲۲ به ماه برخورد خواهد کرد. آنها حتی موقعیت برخورد را نیز کاملاً مشخص کردهاند، ولی اذعان دارند که به خاطر وجود عدمقطعیتهایی که در مورد موقعیت کنونی راکت و همچنین نیروهای عملکننده بر روی آن وجود دارد، احتمال درست نبودن مکان دقیق برخورد وجود دارد. با این حال، اعتقاد دارند که احتمال عدم برخورد این راکت با ماه وجود ندارد.
محققین پیشبینی کردهاند که راکت اسپیسایکس به سمت دورتر و تاریک ماه برخورد خواهد کرد و تلسکوپهای زمینی نمیتوانند آنرا رصد کنند. پیشبینی محققین این است که سرعت برخورد این راکت با ماه حدود ۲.۶ کیلومتر بر ثانیه خواهد بود.
البته مدارگرد شناسایی ماه متعلق به ناسا و مدارگرد چاندرایان-۲ چین را میتوان به نحوی مدیریت کرد که بتوانند این برخورد را رصد کنند. اگر این دو مدارگرد نیز نتوانند حتی خود برخورد را مشاهده کنند، میتوانند پس از برخورد، حفرهی ایجاد شده در اثر برخورد را مورد بررسی قرار دهند.