اثر زندگی در فضا بر روی استخوان‌های انسان

اثر زندگی در فضا بر روی استخوان‌های انسان
اثر زندگی در فضا بر روی استخوان‌های انسان
مجله علمی ایلیاد - محققین این نگرانی را اخیراً مطرح کرده‌اند که فضانوردان به اندازه‌ی استخوانی که طی ده‌ها سال بر روی زمین کاسته می‌شود را طی یک ماموریت فضایی از دست می‌دهند که تا یک سال پس از برگشتن از فضا نیز بازسازی نمی‌شود. این موضوع می‌تواند ماموریت‌های آینده به مریخ را با مشکل مواجه کند.

در تحقیقات گذشته، مشخص شده بود که فضانوردان به ازای هر ماه که در فضا زندگی می‌کنند، بین ۱ تا ۲ درصد از چگالی استخوان خود را از دست می‌دهند. دلیل این موضوع نیز نبود گرانش و برداشته شدن فشار از روی پاها در زمان ایستادن و راه رفتن بیان شده است.

برای اینکه مشخص شود میزان بازیابی استخوان فضانوردان پس از سفرهای فضایی چگونه است، محققین استخوان مچ پا و مچ دست ۱۷ فضانورد را قبل، حین و بعد از سفر به ایستگاه فضایی بین‌المللی اسکن کرده‌اند. نتایج بررسی این محققین نشان داده است که کم شدن چگالی استخوان در فضا به اندازه‌ای است که فضانورد چندین دهه بر روی زمین زندگی کند و پیر شود.

از بین ۱۷ فضانورد مورد مطالعه، وضعیت استخوان ۹ نفر از آن‌ها حتی یک سال پس از ماموریت نیز به وضعیت عادی برنگشته است و بعد از این مدت هنوز به اندازه‌ی ۱۰ سال از چگالی استخوان‌های آن‌ها کم شده است. در واقع فضانوردانی که سفرهای طولانی ۴ تا ۷ ماهه بر روی ایستگاه داشته‌اند، نرخ بازسازی استخوانی کمتری داشته‌اند.

طبق برنامه‌ریزی‌ها، فضانوردانی که قرار است ماموریت سفر به مریخ را انجام دهند، باید سال‌ها در فضا بمانند. اگر پیش‌بینی دانشمندان درست باشد معلوم نیست اصلاً کسی بتواند این شرایط را تحمل کند. البته دانشمندان این امیدواری را داده‌اند که ممکن است چگالی استخوانی تا میزانی خاص کاهش پیدا کند و سپس کاهش چگالی در همان مقدار ثابت باقی بماند. در حال حاضر مدلسازی‌های انجام شده توسط دانشمندان نشان می‌دهد که ۳ سال زندگی در فضا منجر به ابتلا به پوکی استخوان می‌شود.  
 
پزشکان اعتقاد دارند که بی‌وزنی که فضانوردان تجربه می‌کنند، در واقع بدترین نوع کم‌تحرکی است که انسان می‌تواند تجربه کند. این کم‌تحرکی عوارض شدیدی بر روی بدن انسان بر جای می‌گذارد.

تحقیقات جدید نشان داده است که سفرهای فضایی ساختار خود استخوان را نیز تغییر می‌دهد. در واقع اگر ساختار استخوان‌های موجود در بدن مانند برج ایفل در نظر گرفته شود، سفر فضایی باعث می‌شود که برخی از فلزات متصل‌کننده‌ی میله‌های اصلی از بین بروند. زمانی که فضانورد به زمین برمی‌گردد، می‌تواند میله‌های باقی مانده را به روش‌های مختلف ضخیم‌تر کند، ولی نمی‌تواند میله‌های از دست رفته را مجدداً بسازد.
مترجمامید محمدی - مجله علمی ایلیاد
مجله ایلیاد رادر اینستاگرام دنبال کنید...مجله ایلیاد رادر تلگرام دنبال کنید...مجله ایلیاد رادر آپارات دنبال کنید...مطالب مشابه● پنجره‌ای جدید به کیهان اولیه باز شد● احتمال وجود حیات فرازمینی بیش از حد انتظار ماست● جیمز وب شکارچی را شکار کرد● دارت ناسا، به‌سوی سیارکی نشانه رفته است● برنامه‌ی بشر برای تولید اکسیژن بر روی مریخ چیست؟● تصویر خارق‌العاده جیمز وب از بندپای کیهانی● اولین تصاویر تلسکوپ خورشیدی جدید● سنگ‌های مریخ چه ویژگی‌هایی دارند؟● کشف منظومه‌ای با سه ستاره● فضانوردان نور عجیبی بر روی زمین را مشاهده کردند جدیدترین مطالب● چطور از ترومبوز سیاهرگی عمقی پیشگیری کنیم؟● قویترین میدان مغناطیسی پایدار در جهان ساخته شد● چگونه از رشد ناخن‌ در گوشت پا جلوگیری کنیم؟● اخبار حقوقی : معیار " تراز " قبولی در آزمون وکالت● تفاوت مغز ما و نئاندرتال‌ها در چیست؟● چطور کفش‌های سفید را تمیز کنیم؟● کشفی مهم؛ شاید دیگر نیازی به واکسن کرونا نباشد● آیا مادون‌قرمز رویای نیکولا تسلا را محقق می‌کند؟● چطور علائم زوال عقل پیری را بشناسیم؟● اولین واکسن استنشاقی کرونا مجوز استفاده گرفت● نقش گیاهان در تکامل زمین چیست؟● انسان‌تباران از چه زمانی روی دو پا راه می‌رفته‌اند؟● چگونه زندگی‌مان را از یکنواختی در بیاوریم؟● طوفان‌ها چگونه نامگذاری می‌شوند؟● چطور کهیر را تشخیص دهیم؟● رکوردی جدید در تولید جنین بدون دخالت اسپرم و تخمک● نفس انسان‌ها سَمی است● چطور عکس‌های سلفی‌ خوب بگیریم؟● دانستنی‌هایی در مورد دوز تقویتی واکسنی مختص اومیکرون● چگونه درد ناشی از نورالژی عصب سه‌قلو را کاهش دهیم؟