جیمز وب شکارچی را شکار کرد

جیمز وب شکارچی را شکار کرد
جیمز وب شکارچی را شکار کرد
مجله علمی ایلیاد - ستاره‌شناسان اخیراً توانسته‌اند به کمک تلسکوپ فضایی جیمز وب یکی از بهترین تصاویر را از درون سحابی شکارچی تهیه کنند.

سحابی شکارچی یک سحابی از نوع پراکنده است که در فاصله‌ی تقریبی ۱۳۵۰ سال نوری از زمین، در صورت‌فلکی شکارچی قرار گرفته است. نام‌های دیگر این سحابی عبارت‌اند از: «NGC 1976»، «مسیه 42، M42» و «LNB 974». پهنای این سحابی حدود ۲۴ سال نوری است.

با چشم غیرمسلح نیز می‌توان این سحابی را به شکل یک ابر درهم‌تنیده در زیر کمربند شکارچی در اطراف شمشیر شکارچی در صورت فلکی مربوطه مشاهده کرد.

سحابی شکارچی از زمان ابتدای شروع ستاره‌شناسی به‌عنوان یک ستاره شناخته شده بود، ولی در سال ۱۶۱۰ و یک سال پس از اینکه گالیله برای اولین بار از تلسکوپ استفاده کرد، مشخص شد که این جرم آسمانی ستاره نیست، بلکه سحابی است. در ادامه قرن هفدهم خصوصیات بیشتری از این سحابی برملا شد و هر کسی که تلسکوپ داشت، آن‌را مورد آنالیز قرار می‌داد.

سحابی شکارچی تنها ۲ میلیون سال عمر دارد. این سحابی آزمایشگاه مناسبی برای مطالعه‌ی ستاره‌های جوان است؛ زیرا هنوز در این سحابی ستاره‌هایی وجود دارند که شکل‌گیری آن‌ها به پایان نرسیده است. این سحابی می‌تواند بینشی در مورد شکل‌گیری خورشید حدود ۴.۶ میلیارد سال پیش نیز ارائه کند.

محققین دانشگاه اونتاریو در کانادا، سال ۲۰۱۷ بررسی سحابی شکارچی را آغاز کردند و اکنون با استفاده از داده‌های جیمز وب توانسته‌اند این تصاویر خارق‌العاده را خلق کنند. به گفته‌ی این محققین، تصویربرداری از سحابی شکارچی برای جیمز وب چالش بزرگی محسوب می‌شود، زیرا این سحابی برای ابزار فوق حساس جیمز وب بسیار نورانی است، ولی با این حال تکنولوژی‌های مورد استفاده در وب به نحوی است که توانسته جزئیات سحابی را به طرز فوق‌العاده‌ای به نمایش بگذارد.

به کمک تصاویر جیمز وب ستاره‌شناسان می‌توانند تبدیل ابرهای حاوی گاز و گرد و غبار به ستاره را مستقیماً مشاهده کنند. ستاره‌های عظیم و جوان تشعشعات فرابنفش زیادی از خود متصاعد می‌کنند و به همین دلیل درک شکل و ترکیبات ابرهای اطراف آن‌ها تا حدودی ساده‌تر می‌شود.

تصویر جدید جیمز وب نشان داده است که درون سحابی شکارچی ساختارهای خارق‌العاده‌ای وجود دارد که اندازه‌ی آن‌ها قابل مقایسه با اندازه‌ی منظومه شمسی است. این ساختارهای رشته‌ای می‌توانند شکل‌دهنده‌ی نسل جدیدی از ستاره‌ها باشند.
مترجمامید محمدی - مجله علمی ایلیاد
مجله ایلیاد رادر اینستاگرام دنبال کنید...مجله ایلیاد رادر تلگرام دنبال کنید...مجله ایلیاد رادر آپارات دنبال کنید...مطالب مشابه● اقیانوس‌های مریخ چند متر عمق داشته‌اند؟● دانشمندان از فاصله‌ی ۴۴۰ سال نوری دو مولکول را کشف کردند ● کرم‌چاله‌ها چگونه شناسایی می‌شوند؟● داغ‌ترین سیاره، کدام سیاره است؟● جزئیاتی از آغاز ماموریت آرتمیس● آیا مریخ سیاره‌ای زنده است؟● نزدیک‌ترین سیاه‌چاله به زمین شناسایی شد● آتش‌فشان‌های روی ماه چه زمانی خاموش شدند؟● خورشید در استرالیا و نیوزیلند دردسرساز شد● نقش مغناطیس در شکل‌گیری زمین و ماه جدیدترین مطالب● چطور یک جعبه را کادو کنیم؟● ارتباط کوتاهی انگشتان و فشار خون بالا● بارداری بر روی مغز ماردان چه تاثیری دارد؟● چگونه کورَک(جوش چرکی) را درمان کنیم؟● تنها یک گام تا ساخت واکسن HIV● انسان طی یک میلیون سال آینده چه شکل خواهد بود؟● چطور یک ویروس را از کامپیوتر خود حذف کنیم؟● چطور از ابتلا به فیبروم رحم جلوگیری کنیم؟● اقلیم و حیات زمین چگونه دوام آورده‌اند؟● چطور با افراد دیکتاتور رفتار کنیم؟● فرضیه‌ای جدید در مورد مرگ بروس‌لی● داستان افتادن دندان‌ها در انسان‌● چطور علائم بیماری تب شالیزار را تشخیص دهیم؟● بیماری دیابت چگونه ایجاد می‌شود؟● ویتامینی که می‌تواند باعث بروز سرطان شود● چگونه دوپامین‌ در بدن‌مان را افزایش دهیم؟● چگونه استرس خطر مرگ را افزایش می‌دهد؟● چطور شاگرد اول باشیم؟● دارویی برای کمک به ترک اعتیاد به الکل● چطور سرطان پانکراس یا لوزالمعده را تشخیص دهیم؟