ابزار ترمیم دیوارهی مرجانی استرالیا، از رستورانها میآید!

مجله علمی ایلیاد - محیطزیست و طبیعتهای بکر زمین بهدلیل فعالیتهای انسانی دچار تغییرات ناخواسته و آسیبهایی بعضاً شدید میشوند. نمونهی بارز این تخریبهای طبیعت، دیوارهی بزرگ مرجانی استرالیا است که طی سالیان اخیر آسیبهای نگرانکنندهای دیده است. ماهیگیری از بستر دریا، مهمترین عامل در تخریب ایجاد شدهی مرجانها است.
مرجانهای ناشناختهی بستر برخی از مناطق دریا، در منطقهی ویکتوریا و ساوت، تا ۹۹ درصد تخریب شدهاند و این اوج وخامت در طبیعت آن منطقه است. برای حل این مشکل، گروهی از دانشمندان، ماهیگیران و فعالان حمایت از محیطزیست، راهحلی خلاقانه را پیشنهاد دادند که طی آن، از صدفهای نرمتنی که بهعنوان غذا در رستورانها سرو میشود، استفاده کنند تا دوباره مرجانهایی از نوع «Mussel» و «Oyster» در پورت فیلیپبی، در جنوب ویکتوریا احیا شوند. موسسهی حفاظت از طبیعت استرالیا در دو سال گذشته با همکاری چند انجمن و موسسهی مشابهی دیگر، اقدام به جمعآوری این نوع صدفها از رستورانها و فروشگاههای مواد غذایی کردند. حاصل این تلاش جمعآوری ۴۲۰ مترمکعب صدف بود.
در نوامبر ۲۰۱۷، صدفهای جمعآوری شده را همراه با مقداری قلوهسنگ آهکی در بخشهایی از کف خلیج ویکتوریا پخش کردند تا بستری برای رشد مرجانهای جدید نوع Angansi Oyster باشد. پیش از پخش کردن، این صدفها بهمدت شش ماه در معرض آفتاب و هوای آزاد قرار گرفتند تا میکروبها و آلودگیهای آنها از بین برود. در مارس ۲۰۱۸، مقداری دیگر از این صدفها در محل دیگری از کف دریا پخش خواهند شد تا بستری برای رشد مرجان نوع Blue Mussel محیا شود.
این کار دلیل علمی سادهای دارد؛ لارو صدفها برای رشد و گسترش نیاز به بستری محکم و سفت دارند. مخلوطِ صدفهای بازیافت شده و سنگهای آهکی بستری سخت و مناسب برای رشد مرجانهای جدید هستند. بیشتر صدفهای منطقهی پورت فیلیپبی از بین رفتهاند و محققان و بانیان این طرحِ تحقیقاتی امیدوار هستند، ریختن این صدفها باعث شود در فصل تخمریزی مرجانها، سطحی مناسب برای گسترش آنها آماده شود. برای حصول اطمینان از موفقیت این پروژه، محققان دهها تُن مرجان پرورشیافته در مزارع مخصوص، بر روی مواد پخششده در کف دریا ریختند.
آقای «سیمون برانیگان» مدیر و هماهنگکنندهی پروژهِ احیای حیات دریایی TNC، میگوید: «ما در تلاشیم تا منطقهی تخریب شده را به مکانی جذاب و مناسب برای رشد و گسترش مرجانها در خلیج ویکتوریا تبدیل کنیم. پروژهی ما از پروژهی مشابهی در نیوهمپشایر آمریکا الگوبردری شده است که بسیار موفقیتآمیز بوده است.»
در نهایت پروژهی حاضر در ویکتوریا، ده منطقهی وسیع دریایی را پوشش خواهد داد که تا کنون دو منطقه از آنها کامل شده است. سایمون ادامه داد: «ما انتظار داریم که طی سه سال، مرجانهای جدید به ثبات برسند و رشدشان چشمگیر شود. مرجانهای جدید فواید زیادی در کنار احیای دیوارهی مرجانی دارند؛ از فرآهم کردن غذا برای گونههای دیگر تا بهبود کیفیت آب منطقه. همچنین این فواید به دریا و موجودات درون آن ختم نمیشود؛ بلکه اشتغالزایی قابلتوجهی برای ساکنان محلی منطقه ایجاد کرده است.»
آقای «الکس اسمیت» رستورانداری در استرالیا که اهداکنندهی صدفها است، گفت: «در کنار فواید زیستمحیطی این پروژه، ما هم سودهایی بردهایم؛ تولید زبالهی رستوران من طی دو سال اخیر، بیش از ۲،۵۰۰ کیلوگرم کاهش یافته است. نکتهی مهم این کار تحقیقاتی همین است. بهجای تولید زبالهی بیشتر، میتوان کار مفیدی انجام داد.»
سایمون و گروهش امیدوار هستند، موفقیت این پروژه، گامی در انجام پروژههای آینده در دیگر دریاها و خلیجها باشد.
نوشته: علی ابیری

