بحران دسترسی به آب سالم، چقدر جدی است؟

مجله علمی ایلیاد - چند دهه است که آب در دسترس مردم جهان، ناپاک شده است. سال‌ها است که کیفیت آب تمیز به وسیله‌ی عواملی چون تغییر اقلیم، آلودگی و جمعیت‌های شهری پایین آمده است. در حال حاضر آب تمیز، سالم و قابل دسترسی، محدودتر از همیشه شده است. صندوق جهانی حیات‌وحش برآورد کرده که تا سال ۲۰۲۵ میلادی دو‌سوم جمعیت جهان با کمبود آب مواجه خواهند بود و پیشگیری از پیامدهای ناگواری که این کمبود آب دارد، دشوار است. مردم فلینت در میشیگان آمریکا، سال‌ها است که آب تمیز ندارند. کیپ تاون در آفریقای جنوبی هم که از زمان خشکسالی شدید عاجز شده است، مجبور شد تامین آب و فاضلاب یک ناحیه‌ی بزرگ شهری را کنترل کند و کارشناسان می‌ترسند که بعد از آن نوبت به مکان‌هایی مانند مکزیکو‌سیتی و جاکاراتا باشد. هند در جنگ‌های مداوم خود با پاکستان، از آب به‌عنوان سلاحی برای تهدید کردن پاکستان استفاده می‌کند. آب تمیز، هر روزه زندگی و ثبات مالی برای مردم به ارمغان می‌آورد. بیماری‌های مربوط به آب نیز هر روز جان ۶۰۰۰ کودک را می‌گیرد.

این چالش‌ها غیرقابل تحمل است. اما برخی از زرنگ‌ترین و باهوش‌ترین سازمان‌ها و کارآفرینان جهان در حال حل این امر غیرممکن و مقابله با آن چالش‌ها هستند. مسائل بسیار زیادی مانع پیشرفت آن‌ها می‌شود. مانند بسیاری از دیگر صنایع، ارائه‌ی محصولات جدید به بازار می‌تواند به لحظ سرمایه‌ای دشوار باشد و تجاری‌سازی آن، سال‌ها طول بکشد. اگرچه در این دنیای سریعاً در حال رشد، بسیاری از مردم در حال یافتن راهی هستند تا نه تنها از ایده‌ی خود کسب درآمد کنند، بلکه جان خود و زندگی خود را در این فرآیند نجات دهند.

کشاورزی یکی از بزرگ‌ترین علل بحران آب است که ۷۰ درصد مصرف آب شیرین در بسیاری از مناطق جهان را به خود اختصاص داده است. تولیدکنندگانی مانند «Shenandoah Growers» و «Farmshelf» به روش‌های ابداعی جدید پرورش از قبیل کشاورزی عمودی و گلخانه‌هایی، روی آورده‌اند تا تولید برای تغذیه‌ی جمعیت فزاینده‌ی جهان را بدون تخلیه‌ی آب کره‌ی زمین، حفظ کنند. کمپانی «PlantArcBio» در اسرائیل، با هدف امنیت مواد غذایی جهان راه‌اندازی شده و اخیراً اعلام کرده که در محصولات پیشرفت داشته است و این پیشرفت می‌تواند در برابر خشکسالیِ شدید مقاومت کند. دیگر راه‌حل‌های آب سعی دارند با یک تیر دو هدف بزنند و زباله را به آب تبدیل کنند. سیستم‌های آبیِ «ایندرا» در بمبئی هند، سیستم تصفیه‌ی آب قابل حملی را ساخته که بیش از ۵ میلیون لیتر آب فاضلاب را به آب تمیز تبدیل کرده است.

پیشرفت‌های تکنولوژیکی از جمله شبکه‌های سریع‌تر، اینترنت اشیاء و تکنولوژی بلاک‌چین نیز عامل دیگری برای موفقیت در این امر هستند؛ زیرا در حال حاضر کارآفرینان برای استفاده از داده‌ها و تکنولوژی هوشمند، تجهیزات بهتر و بیشتری دارند تا بتوانند زباله‌ها را به حداقل و بهینه‌سازی و کارآیی را به حداکثر برسانند. به‌عنوان مثال، «راچیو» محصولاتی را ارائه داده که شامل حسگرهای هوشمند است. این دستگاه‌ها می‌توانند به صاحب‌خانه‌ها کمک کنند تا بر مصرف آب خود نظارت داشته باشند تا هزینه‌ها کاهش یابد و قبل از اینکه نشت آب موجب خسارت شود، آن نشت متوقف شود، همه‌ی اینها فقط به وسیله‌ی گوشی‌های همراه هوشمند قابل کنترل است. در هند دستگاه «Swajal Water ATM» برای کنترل از راه دور و تعمیر ایستگاه‌های آب تمیز خود از اینترنت اشیاء استفاده می‌کند، برای کم کردن اثر کربن، از نیروی خورشیدی استفاده می‌کند و برای پذیرش انواع مختلف پرداخت، از سیستم کارت هوشمند RFID و تکنولوژی کیف پول دیجیتال استفاده می‌کند. «کتوز» نیز ار ترکیبی از سخت‌افزار اختصاصی، نرم‌افزار هوشمند و اتصال اینترنت اشیاء استفاده می‌کند تا نظارت زمان واقعی بر آب را ارائه دهد. این شرکت به مشتریانی مانند کشاورزان یا کسب و کارها کمک می‌کند تا از داده‌های مربوط به آب خود استفاده کنند تا هرگونه آلودگی یا نشت آب را شناسایی کنند، به ناهنجاری‌های رفتار مشتری پی ببرند و کارآییِ کلی را بهبود و افزایش دهند.

شرکت‌هایی از این قبیل، گام‌های بزرگی در راه‌حل‌های مربوط به آب برمی‌دارند، اما سازمان‌ها و کارآفرینان فقط لایه‌ی سطحیِ آنچه که در کسب و کارِ آب ممکن است را بررسی می‌کنند. بحران جهانیِ آب، پیچیده است و به یک‌باره حل نخواهد شد. سیاست و برنامه‌ریزیِ صحیح و درست توسط سازمان‌های دولتی و مقامات منتخب، ضروری است.

نوشته: ریچل دراگنی
ترجمه: زهرا جهانبانی – مجله علمی ایلیاد