تاثیرات روانی کمبود ویتامین B12

مجله علمی ایلیاد - پزشکی نوین، جزئیات بیماری یک زن را آشکار کرد که به مدت ۵ سال دچار تغییرات رفتاری شده بود و با اینکه پزشکان بیماری او را زوال ‌عقل تشخیص داده بودند، ولی علایم او برگشت‌پذیر بود. در گزارش‌های وب‌سایت BMJ Case Reports که منبعی از داده‌های پزشکی است، بیماری این زن مورد بحث قرار گرفت؛ خانواده‌ا‌‌ش متوجه شدند که این زن شروع به نشان دادن تغیرات تدریجی در رفتارش کرد. همچنین او دیگر آشپزی نمی‌کرد، خانه‌ی خود را مرتب نمی‌کرد و شروع به نشان دادن علایم نگران‌کننده‌ی زوال‌عقل کرده بود. او برهنه، در خیابان نزدیک به خانه‌اش راه می‌رفت و برخی مواقع به‌نظر می‌رسید با کسانی که وجود خارجی ندارند، صحبت می‌کند.

خواهر این زن ۶۱ساله، پس از اینکه شاهد از دست‌دادن هوشیاری و حرکاتی شبیه به تشنج از او بود، او را به بیمارستان منتقل کرد. در بیمارستان از او آزمایش خون و از سرش سیتی‌اسکن گرفته شد. در هر دو، هیچ چیز غیرطبیعی دیده نشد. نوار مغزی او یک کُندی عمومی را نشان داد؛ اما هیچ فعالیت صرع‌گونه‌ای نشان نداد. با این حال، با اینکه تحت مراقبت‌های بیمارستان بود ولی دوباره دچار تشنج دیگری شد و با دارو به خانه فرستاده شد. در خانه نیز نشانه‌هایی از روان‌پریشی از خود نشان داد.

خواهرش به پزشکان گفت: «او در حالی که فریاد می‌زد، می‌گفت که یکی از خویشاوندان مرده‌اش به او گفته که نباید قرص‌هایش را بخورد.» به همین ترتیب، او همچنان در به‌یاد آوردن چیزها مشکل داشت و به راحتی دچار فراموشی و پریشانی می‌شد، به‌طوری که هر گاه خانه را ترک می‌کرد، نمی‌توانست به‌تنهایی به خانه باز گردد.

متخصصان دانشکده‌ی روانشناسی در دانشگاه پزشکی نوا در لیسبون، متوجه شدند که او کمبود ویتامین B12 دارد. این ویتامین که اساساً در ماهی، گوشت، لبنیات و تخم مرغ وجود دارد، برای عملکرد مغز و همچنین تشکیل گلبول‌های قرمز بسیار حائز اهمیت است. پزشکان معتقد هستند که این کمبود به لایه‌ی چربی اطراف نخاع آسیب می‌زند؛ به‌طوری که منجر به انحطاط ستون فقرات و ایجاد علایم روانی می‌شود. پس از ۵ سال از علایم زوال‌عقل، زن با علایم کم‌خونی مزمن، یعنی عدم توانایی در ساخت سلول‌های قرمز خون روبه‌رو شد که پزشکان توانستند این بخش از بیماری‌اش را درمان کنند.

متخصصان در گزارش خود نوشتند: «بیمار پس از جایگزین کردن ویتامین و مدیریت روانشناسی دارویی، بهبود قابل‌توجهی از خود نشان داد.» همچنین به او یک مکمل B12 به‌نام «سیانوکبالامین» و همچنین یک داروی ضدروان‌پریشی داده شد، بلافاصله پس از این درمان، او دیگر علایم روان‌پریشی و رفتارهای تهاجمی از خود نشان نداد. وضعیت شناختی بیمار به‌طرز شگفت‌انگیزی بهبود یافت. او درک درستی از فضا و زمان پیدا کرد، طرز صحبت کردن او هماهنگ و واضح شد و وضعیت عملکردیش به حالت عادی قبلش بازگشت. او هم‌اکنون می‌تواند آشپزی کند، به کارهای خانه برسد، برای خرید به بیرون برود و برای فعالیت‌های روزانه‌اش کاملاً مستقل عمل کند.»

پزشکانی که گزارش این مورد را نوشتند این عنوان را انتخاب کردند: «جنون برگشت‌پذیر، نشانه‌های روان‌پریشی و صرع در بیماری با کمبود ویتامین B12» آن‌ها همچنین خاطر نشان کردند که کاهش شناختی همراه با صرع و روان‌پریشی به ندرت در افراد مبتلا به کمبود ویتامین B12 رخ می‌دهد. همچنین آن‌ها به پزشکان تاکید کردند که در بیمارانی که علایم روان‌پریشی و صرع  به‌ویژه همراه با کاهش شناختی دیده می‌شود، کمبود ویتامین B12 درنظر گرفته شود و داروهای افزایش ویتامین B12 تجویز شود.

نوشته: جیمز فلتون
ترجمه: زهرا پزشکی‌نژاد – مجله علمی ایلیاد